سلام
همینکه شما به این موضوع فکر میکنید معنیش اینه که یک سرو گردن از خیلی ها جلوتر هستید
و یه موضوعی که هست : میدونین مشکل ماها مقیاس بزرگتری داره و اون جامعه و دولت و سیاست هست. واقعا چند درصد از آدمهای سختکوش اطرافتون موفق بودن؟
چقدر احتمال داره که سختکوشی شما در مورد درس و تحصیلتون به یک کار خوب منجر بشه. وقتی توی کشورمون عدالت وجود نداره و ما اطرافمون آدمهایی را میبینیم که با وجود بی لیاقتی محرز و بی سوادی کامل بهترین مشاغل و درآمدها را دارند خب معلومه که انگیزه هامون از بین میره. نمیخوام باعث بشم که شما از تصمیمتون منصرف بشید برعکس میخوام بگم شما اونقدرها که فکر میکنید مقصر نیستید.
من جزء آدمهایی هستم که همه اطرافیانم همیشه بهم میگفتن تو چقدر انرژی داری. و همیشه خودم را مسئول همه چیز زندگیم میدونستم اما واقعن یه چیزایی دست من و شما نیست.
من ساعت پنج صبح بیدار میشم و کار میکنم تا ده یازده که بچه هام بیدار بشن و بعد میرم تو فاز مادرانگی. ولی واقعن اونقدری که برای این مهارتم وقت و انرژی صرف کردم درآمد ندارم.
بهتون توصیه میکنم در خودتون عادتهای نو ایجاد کنید. سحرخیزی بهتون انگیزه میده. برنامه ریزی خیلی مفیده. و اطرافتون را پر کنید از آدمهای موفق و پرتلاش.
برای شمای دانشجو نباید سخت باشه که دوست پیدا کنید. برید و وارد یک گروه دوستی بشید. به نظرم باید مهارت های اجتاعی تون را بالا ببرید. و بهتون بگم اگه الان دوستی پیدا نکنید توی سن 30 سال به بالا نمیتونید با هیچ کس ارتباط دوستانه و صمیمی برقرار کنید. شاید با کسی دوست بشید اما اون صمیمیتی که باید تو رابطه دو تا دوست باشه فقط توی دوستی های الانتون میتونید پیدا کنید. حداقل در مورد من و دوستانم که اینطور بوده.
یک جایی خوندم که اگر میخواهید در خودتون عادت تازه ای ایجاد کنید یک یادآور و یک جایزه بزارید. مثلا این هفته هر روز با زنگ ساعت یا صدای اذان میرم پیاده روی و بعد از یک هفته پیاده روی به خودتون جایزه بدید (مثلا یه قهوه تو یه کافی شاپ) و اونقدر تکرار کنید که تبدیل بشه به عادت روزمره.
اگه اون مطلب را پیدا کردم حتما براتون لینکش را میگذارم. خیلی جالب بود.
به خودتون سخت نگیرید. با خودتون مهربون باشید و گام به گام پیش برید.
موفق باشید![]()







پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)