باید ببخشم؟

[Parastou]

پرستو جان درک موقعیت شما، و تشخیص کار درست برای من ساده نیست. احتمالا درستش همینه که شما می گی: به هوشیاری و توجه شما نیاز هست که وضعیت از این بدتر نشه. اما بازم فکر می کنم بهتره روی پذیرش این واقعیت تلخ (که حتی می تونه تبعات فردی شیرینی به لحاظ استقلال و رشد شخصیتی برای شما داشته باشه) کار کنی

میشل جان این پست و پست قبلی شما رو بارها خوندم. انگار یه نفر یه سیلی محکم زد توی صورتم. دیشب خیلی ترسیده بودم. امروز نه. فقط باید فکر کنم. و البته باید ببینم همسرم چه خواهد کرد

سلام و وقت بخیر

مشخص است که در شرایط سختی قرار داری .... هم دوراهی تصمیم گیری ، هم ابهام

ابهام از اینکه چرا همسرت با وجود سنگینی وزنه خوبیهایش این نقطه ضعف را دارد !... یعنی در واقع این وجه از رفتارش را متناسب با وجوه دیگر نمی بینی و نوعی تعارض احساس می کنی . و همچنین مشخص است که دوست داری این مسئله حل شود چون تجربه کردی که زندگی خوبی با هم دارید که اگر این مسئله نباشد خیلی خوبتر خواهد بود .

اینکه بارها بخشیدی نشان از قدرت سازگاری شماست چون بنا به آنچه از خود و زندگیت بیان داشته ای این بخششها را از انفعال نمی بینم اگر چه نابلدی در مهارت رفتاری در کل و در این زمنیه داشته ای که قابل آموختن و به کار بستن است .

راه کار :
از این موقعیت که همسرت محیت می کند و مایل است شما را آرام کند استفاده کن .... یک موقعیت خلوت دونفره فراهم کن و خیلی صمیمانه و با نشان دادن آزردگی ( در حالات و لحن بیان آرام و محزون ) ، احساس و آسیبی که به روح و روانت خورده و می خورد از روند ارتباطی وی را به او بگو .
مایه عاطفی نحوه بیان کردنت و حتی ارتباط چشمی و جسمی مهم است ... مثلاً سر بر شانه همسرت بگذاری و بخواهی دستان شما را در دست بگیرد و شروع به گفتن کنی ( اگر تاپیکت در بخش خصوصی بود جزئی تر ادبیات و کلمات و نحوه ارتباط را برایت می گفتم ) و شمرده و با لحنی کاملاً احساسی ( احساس علاقه و آزردگی و رنجش ) حرفهایت را بزن و بگو من نیاز دارم بدانم آیا کنترل برای عدم تکرار این رفتار برایت سخت است یا اینکه از نظرت رابطه یا زنی دیگر را اشکال نمی بینی .... نیاز دارم بدانم آیا نوع نگاه و تفکرت این هست که چه اشکالی دارد که در کنار همسرت با زنی دیگر هم رابطه داشته باشی و تصور می کنی هرچیزی که لذت بخش باشد چه اشکالی دارد آدم از آن بهره مند شود ....
( طوری باش که بتواند راحت جواب سئوالت را بدهد )

اگر پاسخش در زمینه کنترل رفتار بود یعنی نوعی اعتیاد به رابطه را نشان داد و کنترل نفس برای او سخت است که از جنبه رفتاری البته با راه کارهای مبتنی بر شناخت درمانی باید کمک شود .
اگر پاسخ او به سئوالت در مورد نگرش و تفکر او، مثبت بود یعنی نوع نگاهش این روابط را بی اشکال می داند که مشکل به جهان بینی و بینش وی باز می گردد و نوعی دیگر کمک نیاز دارد . اگر هردوی اینهاست که مشکل ترکیبی است .

هر پاسخی داد شما بگو درکت می کنم ( قبلا باید تمرین ذهنی برای صادقانه بیان کردن این جملات را داشته باشی ، یعنی واقعا درک کنی ) در ادامه بگو : انتظار دارم تو هم منو درک کنی که نمی توانم با این روند و رفتار کنار بیایم و نیاز می بینم مشاوره برویم که مشخص شود عدم تحمل این رفتار از سوی من غلط است یا خیر ، اگر غلط است بفهمم چرا تحمل ندارم و اشکال من کجاست و چطوری رفعش کنم و اگر از نظر مشاور حق دارم تحمل نکنم راهنمایی دهد چه باید بکنیم .

سئوالات شما که مشخص نمودن علت را به دنبال دارد از این جهت مهم است که در انتخاب مشاور به شما کمک می کند که به چه جور مشاوری باید مراجعه کنید ( چون بنا به بیانات خود شما همسرتان از شما راضی است و مشکل حادی در روابط شما نیست لذا با این سئوالات علت اصلی این رفتار او بهتر مشخص می شود و مشاور متناسب را انتخاب می کنید ) .

توجه :

شما از قبل باید تمرین ذهنی داشته باشید ( به کمک سینمای ذهن ) و رفتارتان را تمرین کنی و واکنش های احتمالی را در نظر بگیرید و در برابر هرنوع واکنشی حفظ خونسردی و دوری از تعصب و موضع گیری را تمرین کنید تا او راحت بتواند حرف بزند .

اینکه شما خویشتندار باشید و به گونه ای که گفتم در نهایت با او صحبت کنی و به مشاوره ترغیبش کنی بسیار مهم و موثر است .....
این نوع رفتار شما هم عزت نفس و خویشتنداری شما را به نمایش می گذارد هم عواطف و در عین حال قوت شما را بروز می دهد و می تواند در بر انگیختن عزت نفس همسر شما موثر باشد و از طرفی هم این خلوت و ارتباط عاطفی و دیالوگ منطقی با چاشنی عواطف ( مثلاً کلمه نیاز دارم بدانم ... خشکی منطقی بودن سئوال را می گیرد و رنگ عاطفی به آن می دهد ) و ... در عین حال دوری از سرکوب و تندی و .... وقتی پاسخ او را می شنوید و پیشنهاد مشاوره با این بیان که می خواهی بفهمی شما اشکالی در احوالتان هست که پذیرش این رفتار همسرت را نداری یا نه و ذکر اینکه اگر تشخیص این بود که احوالات شما طبیعی و حق شماست در پی این خواهی بود که راهکار چیست و در این صورت شما چه باید بکنید .... هم همسر شما را جذب می کند هم می ترساند ... ترس از دست دادن شما ( که مبادا مشاور بگوید باید جدا شوید ) اگر این ترس پیش آمد بروز تعارض درونی ایشان است ( تعارض بین تعهد و اخلاق گرایی و عمل ) که زیر بار لذت طلبی مغفول مانده و این خوب است و باعث درگیری او با خود بخاطر این رفتار است .

اگر با مشاوره رفتن مخالفت کرد و قول داد که ترک این رفتار را داشته باشد نشان دهنده ترس و بروز تعارضی هست که اشاره داشتم ..... در این صورت اختیار با شماست که به او فرصتی دیگر دهی و تاکید کنی فقط یک بار دیگر فرصت می دهی و یا روی مشاوره رفتن با تاکید بر اینکه وضعیت روحی مناسبی نداری و نیاز به مشاوره داری و نیاز داری شما را نزد یک مشاور ببرد در غیر این صورت نمی توانی اینگونه ادامه دهی مصر باشی .

موفق باشی

سلام و سپاس از وقتی که برای من گذاشتید
حتما این گفت و گو رو ترتیب خواهم داد اما اگر به جای انتخاب یکی از این دو باز هم رویه ی انکار رو پیش گرفت و فقط گفت چیزی نیست که تو این همه بزرگش می کنی چی؟ اگر قبول کرد مشاوره بگیریم بگم صبر کن تا من کسی رو پیدا کنم؟



یه سوال داشتم:
من یک سری مطالب در مورد خیانت مطالعه و البته گوش کردم که تو باز شدن دیدم تاثیر گذار بودن. صحیحه که اونا رو برای همسرم بفرستم؟



یه نکته ی دیگه هم که خیلی آزارم می ده و نمی دونم پیگیرش باشم یا نه حرف های همسرم تو بحث اخیرمونه. همسرم به من گفت من اصلا برای تو ارزشی قائل نیستم و تو چیزی نیستی و این منم که بزرگت می کنم. یعنی این استفراغ ذهنیش نسبت به من بود؟ پس چرا این همه بهم محبت می کنه و کم نمی زاره؟