سلام
خداوند پدر شما و تمامی رفتگان رو بیامرزه و مورد رحمت خودش قرار بده.
ابتدا لازم هست از خودتون سؤالاتی بپرسید؛
۱. هدف من از ورود به دانشگاه چه بود؟
۲. رقابت سالم و ارزشمند به چه رقابتی میگویند؟
۳. نظرات دیگران چقدر برای من مهم است؟
۴. براستی هدف من از درس خواندن افزایش علم و آگاهیست ؟
بنظر میاد نگرانی شما بیشتر برای عقب افتادن در بعضی درس ها، افکار دیگران درباره شما و جا ماندن از رقابت هست تا تمرکز بر روی اهداف، تلاش و ادامه مسیر
برخی کارها در محدوده ی اختیارات انسانی و برخی دیگر خارج از اختیارات ماست.
موارد خارج از اختیارات انسانی ما ( مرگ، بیماری لا علاج، برخی حوادث و ... ) هست. وقوع هر کدام از این موارد باعث اخلال موقتی در زندگی ما خواهد شد، اما داشتن برنامه برای آینده ، خوشبینی و هدف معین مانع از استیصال و رکود در مقابله با چنین اتفاقاتی هست. ( آنچه در حدود اختیارات ماست )
شما باید ؛
*اعتماد بنفس خودتون رو افزایش بدید
* مثبت نگر باشید
* مقایسه نکنید
* از فضای رقابت اندکی فاصله بگیرید و بر پیشرفت خود تمرکز کنید
* ترس ها، استرس ها و نگرانی ها رو متوقف کنید
* تمرکزتون رو از رفتارها و گفتارهای دیگران بردارید
* تلاش و کوشش خودتون رو مثل گذشته ادامه بدید
* برنامه ریزی و هدف گذاری کنید
* احساسات خودتون رو در برخورد با افراد و شرایط کنترل کنید
* به دستاوردها و دارایی های ارزشمند خودتون در زندگی فکر کنید و اونها رو بنویسید ( مثل مادر _ مثل قبولی در دانشگاه خوب )
* افکار مثبت و انگیزشی رو جایگزین افکار منفی و ناامید کننده کنید
* برای سایر نعماتی که در زندگی دارید خداوند رو شاکر باشید
* معنویت رو در زندگی خودتون پر رنگ تر از قبل کنید
* اوقاتی رو برای تفریح و تجدید قوای فکری در نظر بگیرید
* خودتون رو سرزنش نکنید
* سرگذشت دانشمندان و افراد برجسته رو مطالعه بفرمایید ( از شکست ها تا پیروزی ها )
* به اندازه توانتون از خودتون انتظار داشته باشید
![]()










علاقه مندی ها (Bookmarks)