سلام. خب این موضوع خیلی ربط داره به دیدگاه فرد و نمیشه یه نسخه برای همه تجویز کرد. مثلا ممکنه یکی روابط قبل از ازدواج طرف مقابلش خیلی براش مهم باشه یکی دیگه نه، به گذشته طرفش خیلی حساس نباشه و حال حاضر براش مهمتر باشه. نفر اول قطعا باید همون جلسات اول بپرسه و حساسیتش رو عنوان کنه طرف مقابلش هم در این صورت دو راه داره یکی اینکه حقیقت رو بگه و تصمیم رو به خود طرف واگذار کنه یا اینکه صراحتا در مورد روابطش صحبتی نکنه ولی با علم به اینکه گذشتش برای طرف مقابل قابل پذیرش نیست، با بهانه های دیگه ای جواب منفی بده. پس اگر حساسیتی هست حتما بایستی مطرح بشه.
مورد بعدی هم بحث حریم خصوصی هست. ببینید به نظر من وقتی دو نفر قراره خصوصی ترین قسمت جسم و روحشون رو کاملا عریان با همدیگه به اشتراک بگذارند حریم خصوصی هیچ معنایی نداره! اینکه میگن بین زن و شوهر باید حریم خصوصی رعایت بشه از نظر من مزخرف محضه! کسی که ازدواج میکنه قبول کرده که همه چیزش رو با همسرش شریک باشه حتی چیزهایی رو که قبلا با هیچ کس دیگه ای حتی پدر و مادرش شریک نبوده پس چیزی به اسم حریم خصوصی اینجا مفهومش رو از دست میده. البته این هم یه جورایی برمیگرده به عقاید دو طرف. مثلا ممکنه زن و شوهری هر دو متقابلا برای هم فضای فردی تعریف کرده باشن مثلا اینکه در مورد ارتباطات و دوستان همدیگه نظری ندن و دخالتی نداشته باشن ولی من به شخصه برای کسی که باهاش ازدواج کنم هیچ رازی باقی نخواهم گذاشت و تلفن همراهم حتی به راحتی براش قابل دسترس خواهد بود چون توی فضایی کار و تحصیل میکنم که با آقایون زیادی در ارتباطم و نمیخوام حتی سوال یا ابهامی در این مورد برای طرف مقابلم پیش بیاد و قطعا انتظار دارم ایشون هم متقابلا همین رویه رو داشته باشن که خوشبختانه دارند، و این هماهنگی به خاطر اینه که ما همون جلسات اول حسابی سنگامون رو با هم واکندیم.همیشه جنگ اول به از صلح آخره








علاقه مندی ها (Bookmarks)