·▪▪••●●::: آیا برای اجابت دعاهایمان ، به خداوند اصرار کنیم یا خیر؟ :::●●••▪▪··

[باغبان]

همیشه به حکمت خدا ایمان داشته باشیم ( چشم بسته قبول کنیم حکمت خدا را )
:)

بله چشم بسته قبول قبول میکنیم ولی اگه بدونیم به خاطر حکمت خداست نه عوامل خارجی:)
نکنه یِ وقت عوامل خارجی رو بندازیم گردن خدا!
گاهی هم که سنسورها از کار افتادن :)ادم نمیتونه تشخیص بده نه؟

دیگه ولی نداره :)
بعضی موقع ها عموامل خارجی کمک های خدا هستند به ما ....
ولی کجاست چشم های راه بین !
حتی شده خداوند تو خواب هایمان - و یا در بیداری ،تو ذهنمون می نداره این را ه اشتباست
ولی کجاست گوش شنوا ؟


این قضیه برا ی همه ماها هست
به نظرم باید تلاش کنیم ظرفیت معنوی خودمون را رشد بدیم
حکایت ما انسانها شبیه حکایت خودمون و آینه ست ....ما به اندازه اون آینه می تونیم خودمون را ببنیم ....
ما تو آینه 1 متری نمی تونیم یه ساختمان 2000 متری را نشان دهیم
حالا ایراد از ماست یا آینه ؟
تو حکمت خدا هم اینجوری هستیم و انسانت توانایی درک کامل حکمت خدا را نداره ...ولی باید تسلیم او باشیم !





هر جا نتونستیم تشخصی بدیم این کارها را انجام بدیم :
- تو خودشناسی خودمون کار کنیم
- راه درست را شناسایی کنیم و مشورت بگیریم
- برا هدفمون تلاش کنیم
- صبر کنیم
- دعا کنیم ( ولی بر استجابت ظاهری اصرار نکنیم )
- کمال گرایی را مراقب باشیم ( خیلی مهمه )



...........................


ما انسانها معمولا وقتی دعامون اجابت نمیشه به دنبال مقصر می گردیم :)
د رحالی که انسان اول باید به خودش رجوع کند ...( حتما خودش یه اشتباهی انجام داده )
مثلا طرف از نردبان می ترسه بره بالا ...می خواد خلبان بشه ( این شخص تو خودشناسی کار نکرده)
یا مثلا پسره هر ده سال یه بار میره رستوران ..می خواد بره با یه دختری ازدواج کنه که هر روز رستورانه ( عدم خودشناسی ) ،،،اون پسر اگه دعا کنه معلوم هست استجابت نمیشه برا اون دختر ..چون تناسبی بینشون نیست .
تو مسائلی مانند ازدواج - کار ....انسان اول باید به خودشناسی برسه و مشورت بگیره و مراقب باشه مسیر را اشتباه نره
این اولین پیشرفت هر انسانی هست که باید همه بهش برسیم ( به نظرم )



........................

یادمان باشه هر چی خوبی به ما میرسه از جانب خداست و هر چی بدی به ما میرسه از جانب خودمون هست