تردید جدی در ادامه زندگی مشترک پس از ۵ سال

[محمد89]

سلام اقا محمد نتونستم کامل مطالبتون بخونم اگر بد متوجه شدم عذر میخوام شما اصلاح فرمایید

اینکه بیان کردید عدم صداقت همسرتون در قبل ازدواج ناراحت کنندست براتون و اینقدر بعد 5 سال باعث دوریتون شده به نظر من کاملا یک سو تفاهمه
همسر شما تک فرزند بودن و پدر و مادری کاملا شلخته داشتن این بنده خدا اصلا دچار تضادی با وضعیتش نشده که بفهمه عمق مشکلش رو
شاید ته ذهنشون این باشه باید منظمتر باشیم اما اصلا پررنگ نبوده چون شما هم که براشون میگین تلاش میکنن اما کمه یعنی اصلا عمق ماجرارو نفهمیدن نکه بدونن این مساله مهمه و عنوان نکنن

ببینید بخوایم با دید شما در نظر بگیریم همه افراد در ازدواج فریبکارن که نیومدن همه نکات منفیشونو بگن. اخه اصلا تو ازدواج ادم بخواد یک منفی رو مخفی کنه که ضرر میکنه چون بعدا با همسرش مشکل میخوره و زندگی خودش تلخ میشه. دقیقا مشابه حرفای شمارو من میزدم (با خودم میگفتم نه به همسرم) که همسر من که میددی ماچقدر فرق داریم چرا یک کلمه از افکار و اعتقادات خودش نمیگفت اون میخواست منو فریب بده...
اما بعدها متوجه شدم همسر من متوجه نبود که این تفاوت ما اهمیت داره و چون منو پسندیده بود فکر میکرد با چشمپوشی از تفاوت نگرش ما اتفاق مهمی نمیفته و من عوض میشمو عین هم میشیم! (اینارو خودش بهم گفته) و خب منم فکر میکردم چون مدام دارم از اعتقادات و تفکراتم صحبت میکنم و ایوشن همراهی میکنن پس ما شباهت داریم. هیچکدوم ما فریبکاری نکردیم هردو بر اثر نااگاهی اولا خودمون رو خوب نمیشناختیم و ثانیا بلد نبودیم طرف مقابل بشناسیم درست مثل شرایط شما

برادر عزیز میفهمم این موضوع چرا براتون ازاردهندست چون هرروز ادم درگیرشه. بعضی خصلت ها گاهی بروز میکنن اما نظم و تمیزی ادم هرروز داره همسرش و منزلو میبینه برای همین اینقدر ناراحتتون کرده نه اینکه مساله خیلی فاجعه بار باشه

خودتون بهتر میدونید در بین اقایون کم نیستن افراد بی نظم یا افرادی که به ظاهر خانمشون خیلی اهمیت نمیدن .یکی از نزدیکانم بهم میگفت وقتی میره اپیلاسیون همسرش میگه اخه واس چی میری چرا اینقدر به چیزای بیخود اهمیت میدی! یا ارایش که میکنه همسرش بهش میگه چرا قیافتو غیرطبیعی میکنی. پس ببینید حتی همسر شما هم میتونه این خصلت بدش در یک زندگی دیگه ازاردهنده نباشه و مستحق اینه که همسرش دوسش داشته باشه چرا که به گفته خودتون خصلت خوب هم کم ندارن

شما مرد مسیولیت پذیری هستید که به فکر رفع مشکلتون برومدید پس لطفا اینها رو در نظر بگیرید

1. همسر شما فرد بی صداقتی نبوده بلکه به خاطر تفاوت دید متوجه مووضع مهمی نشده و نمیدونسته که این خصلت میتونه خیلی ازاردهنده باشه و ازون طرف شما که از حساسیت خود اطلاع داشتید تلاش کافی برای فهمیدن این مووضع در همسرتون نکردید پس دیگه پرونده بی صداقتی رو ببندید

2. مشکل همسر شما در ارتباط با شخص حساسی مثل شما خیلی پررنگ میشه پس از بار گناه همسرتون کمی کم کنید و درکش کنید تا بتونید همراه بهتری برای رفع مشکلش باشید

3. به نظر من روابط عاطفی که دچار مشکل شده باعث شده شما خیلی رو نکات منفی زوم کنید و زندگی براتون سخت بشه. خداروشکر همسرتون مشخصه خیلی به شما علاقه دارند و با رفتن پیش یک مشاور خوب حتما تلاش مضاعفی برای بهتر شدن خودشون میکنن و حتما ایشون هم ناراحتی هایی از شما دارند که باید به اونها هم مشاور بپردازه و شما در صدد رفعش باشید

4. قابل درکه که پدر همسرتون فردی ازادهنده براتون هست اما اگر منصفانه فکر کنید میبینید همسر شما که تقصیری در این صفات بد پدرش نداشته پس شما نباید این ناراحتیتون رو در زندگی مشترک موثر کنید. فرض کنید این فرد پدر همسرتون نیست و هیچ ربطی به همسر شما نداره پس به زندگی مشترک شماهم بی ارتباطه و برای کاهش ناراحتی هاتون از این فرد دنبال راهکار باشید مثل تمرکز زدایی هنگامی که ایشون صحبت های زننده میکنن. مشغول کردن خود هنگامی که ایشون حضور دارند. حضور کمتر شما نزدشون که البته باید با توافق با همسرتون باشه، خوندن زندگی بزرگانی که یکی از نزدیکانشون فرد بسیار بدی بوده...

شما اگر عمیقا به فکر ساختن زندگیتون باشید و کمال گراییتون رو کنار بذارید با توکل به خدا و یاری خدا حتما میتونید چندین درجه رضایت از زندگیتون رو افزایش بدید و کانون گرم و پر محبتی برای فرزند دلبندتون بسازید

سلام و تشکر از همه دوستان.
واقعا فکر نمیکردم پست من اینقدر خونده بشه و این همه پاسخ تاثیرگذار دریافت کنه.
احساس میکنم همین که دوستان میان و از زندگی های خودشون میگن خیلی در تبدیل ایده آل نگری من به واقع نگری تاثیرگذار بوده.
خواهر عزیزم شمیم الزهرا
راستش البته تعبیر فریبکاری رو من به کار نبردم ولی در مورد پنهانکاری هم مقصود من مساله پدرشون بود و نه شلختگی. چون کاملا متوجه نکته شما هستم. این در مورد هر فردی هم صادقه.‌همسر من هم میتونه بگه تو که اینقدر ادم حساسی بودی چرا پیش از ازدواج نگفتی. اما در مورد پدرشون مساله ابنطور نیست که شخصیت ایشون برای همسرم کاملا نرمال بوده باشه. از صحبتهایی که بعد از ازدواج خود همسرم و حتی مادر همسرم و بلکه اطرافیان دیگه در مورد ایشون میزدن این مساله روشن بود.
پدر همسرم‌ فرد صاف و ساده ایه.‌چیزی در دلش نمیمونه. اما انگار شخصیت این فرد مثل یک بچه نابالغه. حرف زدنش رفتارش لج کردنش اصلا خیلی عجیبه برای من. و مناسفانه بسیار پیش میاد که کلمات نامناسب و تعابیر بدی به کار میبرن. همسرم منکر این صحبتها نیست. اما مساله اینجاست که اتفاقا پدر همسرم اصرار داره که ما رو بیشتر ببینه. بیشتر ارتباط داشته باشیم با هم مسافرت بریم. دقیقا چیزی که من اصلا دوست ندارم! البته من احساس میکنم همسرم تا حد زیادی جلو این مساله رو گرفته (چطور با خانواده اش صحبت کرده من در جریان نیستم اما تاثیرش مشهوده).