به شدت از بچه دار شدن میترسم

[mlika2]

2عشق مادریتو وجود همه ماهست
فقط
شاید
گاهی
به دلایلی
گمش کنیم.
این اتفاق میتونه تو طول دوره حیات بچه هم بیفته
ولی این هوشیاری ماست که عشق مادری رو همیشه
زنده و پویا نگه داریم تا دست اوردش
به اوج رسیدن روح خودمون هم باشه.

سلام.بله حس مادرانه درون همه ما هست.من خیلی با

بچه ها در ارتباط بودم وهستم وعاشقشون هستم.

خود من از بچه های برادرم نگه داری میکردم چون

مادرشون کارمند بود.

الان خودم دلیلی برای بچه دار شدن نمیبینم.همش فکر

میکنم زندگی همه یه روتین همیشگیه وطبیعت ادم

رو مجبور به زاد اوری میکنه.ونهایتش یه نفر دیگه به

جمعیت اضافه میشه.بعضیها میگن برای اینده تون بچه

میخواید وقتی پیر شدین ادم به فرزند احتیاج داره

ولی همش فکر میکنم ایا بچه های اینده این احساس

مراقبت از والدین رو دارن.

خلاصه که یه احساس نا امیدی دارم تو داشتن فرزند.

دوست عزیزم راجع به بیماری که داریم اطلاعات کافی

دارم وتحت نظر هستیم.ولی بیماریهای ناشناخته دیگه

من رو بیشتر میترسونه.

از نظر هزینه مشکلی نداریم ومیتونیم تامین کنیم.

کارمند نیستم ولی من عاشق سنتور زدن هستم و

کلاس میرم ومیدونم با امدن بچه عقب میوفتم وامکان

تمرین ندارم.یکی از علتهای شخصیم اینه.یکی دیگه

فاصله ای که بچه ممکن بین پدر ومادر ایجاد کنه .

یا مثلا ما الان ازادانه با دوستان بیرون میریم یا مسافرت

ولی با وجود بچه سخته.یا من خیلی اهل کمک به دیگران

هستم وتو بیماریها وسختیها در کنارشون هستم میترسم

با وجود بچه نتونم به این کارم ادامه بدم.

[Mvaz]

سلام

سرکار خانم، دو کاربر قبلی راهنمایی خوبی داشتند.

تولد یک فرزند، یکی از بزرگترین موهبت های الهی است که خداوند اول به خود اون بچه و سپس به والدینش ارزانی داشته. شاید به این موضوع نرسیده باشید و یا باهاس مخالف باشید، ولی توصیه ام اینه که حداقل به این هدیه الهی از دریچه نگاه فعلی تون نگاه نکنید.

نکاتی در صحبت های شما نهفته بود که اینا هستند:

1- احتمال بروز بیماری برای فرزند. که خود این ممکنه نشان مادرانه داشته باشه، ممکنه نشان از ترس برای مسئولیت یک فرزند بیمار. اگر گزینه دو باشه، کمی خطرناک مبشه.

2- وقتی از سنتور صحبت میکنید، منطقی پشت علاقه به سنتور وجود نداره. صرفا بحث عشق هست که شما رو به سمت موسیقی میبره. ولی برای فرزند دارید از این عشق صرف نظر میکنید و فقط از نگاه منطق خودتون بهش نگاه میکنید.

شما تو هر وادی از عشق و محبت وارد بشید، سختی داره. اگر به یه نفر بگید دوستت دارم، این دوست داشتن و محبت در ادامه براتون سختی و مسئولیت میاره، اگر بگید عاشق سنتور هستم، این عشق براتون سختی میاره. ولی همه این سختی ها براتون جذابه، چون برای معشوق یا محبوب داره انجام میشه. اگر این سختی ها از طرف شخصی که به سنتور علاقه نداره انجام بشه، همش غر میزنه، خوب یاد نمیگیره، نت ها رو خوب نمیزنه، سر ضرب نمیزنه و غیره.

نتیجه اینکه از سختی ها و محبت های مسیر عشق نترسید. عشق مادر به فرزند، جایگاه بالایی داره و این جایگاه بالا سختی های راه رو براتون هموار میکنه.

3- ترس از تربیت غلط/
این موضوع در کنار شناخت خودتون و زندگی تون در درجه اهمیت بالایی قرار داره.

مثال: شما وقتی یک چرخ خیاطی برای خودتون تهیه میکنید، اول از همه آموزش هاش رو میخونید، ممکنه کلاس هم برید. تا ماهر نشده باشید به اون چرخ دست نمیزنید، ولی برای زندگی، همسر و فرزند که از همه وسایل برقی پیچیده تر هستند، نیاز به آموزش رو احساس نمیکنیم.

نتیجه برای فرزند هم اگر دفترچه اموزشی اش رو همواره مطالعه کنید، نگرانی نخواهد بود.

4- نگرانی از اینده:

همه ما، یه روز به دنیا اومدیم، و تو دهه ای که ما به دنیا اومدیم، غالبا وضعیت تمکن فعلی برای خانواده ها نبوده. ولی به آیند امیدوار بودند و تعدد فرزند براشون ترس آور نبود.

دلیل زیاد داره، یکی اش ممکنه این بوده باشه که آگاهی های زمان ما از اون ها بیشتره. یکی اش میتونه این باشه که توکل اونها از ما بیشتر بوده. هر دلیلی که داشته، الان اون بچه ها بزرگ شدند دارند زندگی میکنند. نمونه های از اون فرزندها موفق شدند و نمونه هایی خیر.

مهم اینه که ما توکل داشته باشیم و همه تلاشمون رو برای اون بچه بکنیم. دیگه باقیش رو به صاحب روح اون بچه بسپریم.