سلام.
۱-اول از همه اینکه عروسی و زیر یک سقف رفتن را تا زمانی که رابطه بینتون به ثبات و آرامش برسه به تعویق بندازید.
۲- سعی کنید با صبوری و آرامش، خانمتون رو با خودتون همراه کنید. بهش این حس رو بدید که دوسش دارید و پشتش هستید و حمایتش میکنید. کاری کنید از نظر عاطفی به جای مادرش به شما پناه بیاره.
۳- من از ادبیات نوشته هاتون اینجور برداشت کردم خیلی بینتون من و تویی و رقابت هست. سعی کنید این ها رو حذفشون کنید. وقتی با خانمتون صحبت میکنید از ضمیر های «من» و «تو» استفاده نکنید به جاش از «ما» استفاده کنید. مثلا بگید «ما نیاز داریم برای آینده مون برنامه ریزی داشته باشیم و پس انداز کنیم» یا «به نظرم نیاز داریم برای حل تنش هامون بریم پیش یه مشاور خوب»
۴- سعی کنید متقاعدشون کنید به ادامه جلسات مشاوره. اگر ایشون مشاور قبلی رو قبول ندارند، مشاورتون رو عوض کنید و برید پیش کسی که ایشون قبولش داشته باشن.
۵- همه تلاشتون رو برای تحکیم ارتباط عاطفیتون بکنید و تا تنش هاتون برطرف نشده مطلقا زیر یک سقف نرید. چون اگر خدایی نکرده تنش ها رفع نشن یا شدت بگیرن، جدایی در دوران عقد آسیب و هزینه بسیار کمتری برای طرفین داره به نسبت بعد عروسی که خب ان شاالله کار به اونجا نخواهد کشید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)