سلام
وقت بخیر
اینکه ایشون مهربان و دلسوزه، جای تحسین داره و اینکه شما دغدغه ایشون رو دارید نیز همینطور.
ولی هر انسانی اول مسئول خودشه و بعد خانواده و بعد اجتماع.
بهترین کمک اینه که باهاش حرف بزنید. از اینکه چقدر به فکرش هستین با خبرش کنید. ما انسان ها فقط جسم هامون اگر کنار هم باشه که نباید خاصیت دوستی بده.
شما میتونید از فرسخ ها فاصله دوست های خوبی باشید و کلی برای هم مفید باشید.
برای همین سعی کنید کمکش کنید مشکل استرس و اضطرابش رو حل کنه.
فرض کنید در لحظه ای شما به هر دلیل ناخواسته از زندگی ایشون حذف کامل میشید. اونوقت تکلیف چیه؟ پس بهتره کمکش کنید بتونه تنهایی و بی استرس زندگی شادی داشته باشه.
ما انسان ها باید یاد بگیریم وابسته نباشیم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)