سلام
نگرانی شما برای خواهرتون کاملا تحسین بر انگیزه، ولی اینکه خواهرتون چقدر در تصمیم اش داره کار درستی انجام میده رو هیچ شخصی نمیتونه تضمین کنه، از طرفی هم هیچ شخصی از آینده خبر نداره، این فرض رو در نظر بگیرید که در آینده هر اتفاقی بیافته همگانی که در این طلاق نقش داشتند مورد سرزنش قرار میگیرند،
پس بهترین راه حل دوری از احساس محوری و تصمیم درست هست. اگر تصمیم گیری درست و جمعی باشه این اتفاق نمی افته. هر فردی بعد از طلاق نیاز به حمایت خانواده اش داره، اگر خانواده اش حامی اش نشوند، اتفاق بدتری می افته.
تجربه نشون داده برای تجمیع نیرو ها و بلند کردن یک وزنه بزرگ، بعد از تصمیم گیری و روز اقدام نیست، بلکه قبل از تصمیم گیری است. به این ترتیب که کلیه نیروهایی که قراره نقش ایفا کنند از لحظه تصمیم اگر وارد گود بشوند، اون پروژه رو به طور ناخودآگاه از خودشون میدونند ولی اگر در روز آخر وارد گود بشوند قطعا انگیزه و نیروه نفرات اول رو نخواهند داشت و مهمتر اینکه نیروهای خودی بی انگیزه تر می شوند چون انتظار نزدیکی و در میون گذاشتن پروژه رو داشته اند.








علاقه مندی ها (Bookmarks)