
نوشته اصلی توسط
C-R-Y
سلام
قضا و قدر یه علم از علم خداست ،،،که انسانها ظرفیت کامل درک اون را ندارنند ،،،
من با شما موافقم ،،، نباید انسانها تو این قضیه وسواس بخرج بدند ...زیرا انسانها از حکمت خداوند آگاهی کامل ندارنند
اگه بخوام مثال در حوزه این دنیا بزنم و محدوده ما انسانها ،،، همون حکایت حضرت موسی (ع) و حضرت خضر (ع)...که حضرت موسی (ع) از حکمت کارهای حضرت خضر (ع) آگاه نبود و براش قابل هضم نبود .
این حرف شما هم درست هست که انسانها باید توکل کنند و منفعل نباشند و برا هدفشون تلاش کنند ،،،
ولی یه نکته زیر خاکی هم وجود داره اینکه ...بعضی موقع ها اگه برا هدفی تلاش کردیم + دعا کردیم + توکل کردیم و بهش نرسیدیم ،،می بایست سعی کنیم یه خورده با خودمون خلوت کنیم
شاید مسیر را داریم اشتیاه میریم ،،،در واقع چیز زورکی خواستن هم اشتباه هست
راه حلش میشه : بازبینی هدف - مشورت کردن از کارشناسان و بزرگ ترها - کاهش و بهینه کردن توقع ها - کنترل کمال گرایی - راز و نیاز با خدا ( برا آرامش و هدایت )
اعتقاد اینکه از خدا همیشه خوبی ست و ما انسانها مهمان سفره اعمال خودمون هستیم ( آیه 30 سوره شوری )
و اعتقاد اینکه بعضی اتفاق ها هم دست ما نیست ( مانند مرگ - زلزله - تاریخ عمر یه جامعه - برخی ظلم ها و ...) ( الحدید آیه 22 )
در متون تاريخى آمده است كه يزيد به اهل بيت امام حسين عليه السلام كه در دست او اسير بودند، گفت:
مصيبتى كه بر شما وارد شد بخاطر عملكرد خود شما بود و آيه 30 سوره شورى را خواند كه ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ ....
امام سجاد عليه السلام در پاسخ فرمود:
اين آيه درباره ما نازل نشده و سپس آيه مورد بحث را قرائت فرمود. ( الحدید )
يعنى خداوند از پيش مقرّر كرده بود كه ما چنين سختىها و مشكلاتى را براى حفظِ دين او تحمّل كنيم.
موفق باشید .
..................
علاقه مندی ها (Bookmarks)