با سلام
*به نظرم این افکار تا حدودی طبیعی ست ،
همه ما نگران عزیزانمون میشیم و دوست داریم دایره ی حوزه ی آرامش خودمون را داشته باشیم .
ولی یه مطلبی وجود داره که باعث پیچیدیگی در ما میشه ، و اون اینکه ما این فکرها را گسترس بدیم و اونها را تبدیل به مهاجمی کنیم که داره به ما حمله می کنه .
تکنیک های توقف فکر و جایگزینی یه فکر ! ،،،بهتون کمک میکنه .
*عمر دست خداست و هر فردی به موقع اش از قطار زندگی پیاده میشه ،،
سوره الحدید بهتون آرامش میده در این حوزه .
*یه مسئله ی مهم دیگه ای هست به نظرم ، اینکه ، از دیگران توقع نداشته باشید
شاید دیگران از حوزه آرامش ما خارج بشند و یا شاید اتفاق های زندگی سبب این علت شد .
* اونجایی که اطلاع دارم شما خانم توانایی هستید ( مهارت های فردی - شغلی و ...)
در مسیر خودسازی و پیشرفت مهارت های خودتون باشید ،،،
در زمان حال باشید و آینده را به خدا بسپارید و راضی باشید به اتفاق های زندگی ،،
دنبال یه باوری باشید که همیشه در زندگی در حرکت باشید ( مثل آب روان ) ،، باوری که اتفاق های زندگی به شما آسیب نزنه ، بلکه ایمانتون هم زیاد کنه .
اون باور می تونه مانند یه عصا در کنار شما و یا در وجود شما باشه ،،،
اون عصا می تونه : روحیه شما- ماجراجویی شما - امید و تلاش شما - خانواده - خدا و ...باشه .
یه عصایی که جاودان باشه !
انرژی مثبت خودتون را داشته باشید و این مهر را ، نثار خودتون و خانواده تون و کائنات کنید
توکلتون یه خدا باشه و از خدا بخواید خودش حامی شما باشه .
**کاربر محمد 93 ، یه امضای قشنگی داشت :
أَلَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ
آیا خدا برای بنده اش کافی نیست؟
( زمر / 36 )
در پناه خدا









علاقه مندی ها (Bookmarks)