دوباره رسیدم به ته خط. خواهش می کنم راهنماییم کنید

[بهاره جون]

فرزانه جان
خیلی خوبه که به دنبال راه حل هستی و جناب باغبان راهنمایی مفید و جالبی داشتن.
ولی میخوام یه مساله ای رو بهت بگم که آرزو می‌کنم ایکاش یه نفر زودتر به من گفته بود، قبل از اینکه این همه زمان رو از دست بدم و خودم متوجه بشم.
شوهر منم خیلی از رفتارهاش متاسفانه شبیه شوهر تو هست. من خیلی از راهکارهای سایت و منابع دیگه در مورد تکنیک رفتار در مقابل فرد عصبانی و خشمگینرو بکار بردم و خیلی خیلی مفید بود. شوهرم دوران مجردی متاسفانه اهل ضربه زدن و شکستن وسایل خونه بوده، الان بعد از چند سال ازدواج و رفتارهایی که من یاد گرفتم، خیلی بهتر شده و خشمش رو با داد و بیداد و قهر کردن و از خونه بیرون رفتن نشون میده.
ولی الان که دارم به روزهای زندگیم فکر می‌کنم متوجه میشم که بیشتر لحظه های ما همیشه به این شکل جلو رفته. چون حتی یه درخواست کوچیک یا انتقاد کوچیک یا خیلی وقتا رفتار کردن طبق خواسته خودم منجربه این برخورد میشه. این روزا که اینجوری داره تکرار میشه، عمر ما هست که بخاطر تربیت غلط یه نفر دیگه باید ما تاوان پس بدیم، تاوانش هم خیلی سنگینه، لحظه های عمرمون که دیگه برنمیگردن، مخصوصا برای یه زن که مساله بچه دار شدن هم مطرحه، و یه دوره مشخص امکان بچه دار شدن داره.
ضمنا ادم همیشه هم تو شرایط ایده ال روانی نیست که بتونه در مقابل شوهرش رفتار درست رو داشته باشه، خیلی وقتا خودت ممکنه شرایط جسمی یا روانی بدی داشته باشی، این وسط همسرت ممکنه با خشم و عصبانیتش وضعیت تورو حادتر کنه. دقیقا شرایطی که الان من داخلش هستم. بعد از سال ها زحمت کشیدن، یه ارتقای شغلی گرفتم، ولی همسرم انقدر در مقابل این وضعیت من واکنش های منفی و خشم نشون میده که من احتمال میدم مجبور به انصراف بشم. ارتقایی که همسرم چندین ساله مکرر براش پیش اومده و من همیشه با ذوق و انرژی در کنارش بودم.

راهکارهایی که بهت داده میشه رو حتما بکار بگیر و ایشالا که شفابخش باشه. ولی به این راهکارها مثل یه داروی گیاهی برای یه بیماری جدی نگاه کن. اگه تو یه مدت کوتاه نتیجه نگرفتی، وقت رو هدر نده. برو سراغ پیدا کردن راه حل جدی. هر راهی که میتونی بکار بگیر که شوهرت به یه روانشناس و حتی روانپزشک مراجعه کنه.