بله آقای اسکار فیس مسائلی مطرح هست ولی توانایی ها و داشته های خودتون رو دست کم نگیرین ... آدمای زیادی هستن که به داشتن موقعیت شما راضین. با حداقل ها حداکثر زیبایی رو به نمایش بذارین.
تو تاپیک هنر من یه عکس هست از گردنبندی که تنها با ضایعات بطری های پلاستیکی درست شده و یک پیج بزرگ با فالورهای میلیونی هست که با اشیای دور ریختنی که هر روز باهش سر و کار داریم کارای زیادی انجام میدن.
یخورده باید از پوسته ی نمیتونم و نمیشه و فایده نداره و ... خارج بشیم. شاید یجورایی شعاری بنظر بیاد اما امکان داره.
من چند روز پیش در جریان ازدواج دو، سه تا زوج بودم که دو تاشون حدود ۲۵ سال سن داشتن. آقا صبح ها جایی مشغول بکار بودن و بقیه وقتشونم با کار تو آژانس میگذروند و خانمشم خونه دار بود. واقعا با یه زندگی حداقلی تو یه خونه خیلی کوچیک یه جای دور شروع کردن. پول و ارث و میراثیم در کار نبود...
ولی الان مثلا یه آقا هست میبینین پول تو بانکش اندازه پول پیش یه خونس، ماشین زیر پاش کلی ارزش داره، تو یه شرکت یا اداره مشغول بکار هست و حقوق میگیره، چهار ستون بدنش سالمه... میگه نه شرایط بده من زن نمیگیرم.
این نه گفتنه بخاطر شرایط امروز نیست ( نه که شرایط بی تأثیر باشه برعکس الان شاید خیلی ها مشکل داشته باشن ) ، بخاطر اون مدار اشتباهی هست که توش اسیر شده و نمیتونه ازش خارج بشه و تا زندست دور خودش میگرده...
مشکلات همیشه هستن و حتی ممکنه بدتر هم بشه، اما عمر آدم کفاف نمیده یا از اول شروع نمیشه ... انسان باید اراده کنه از یک جایی به بعد تغییراتی رو انجام بده.
خودشو باید بندازه تو جریان رودخانه... باید حرکت کنه و از حرکت و تغییر و تحول نترسه.
بحث در این مورد زیاد هست و مجال کم. شما هم البته مسائلی رو اشاره میکنین که برخیش مشکلات نسل جوان هست.
انشالله روزهای خوبی منتظر شما باشه، موفق باشین
علاقه مندی ها (Bookmarks)