
نوشته اصلی توسط
باغبان
سلامی به گرمی تابستان :)[COL
وضع ما درست مثل کسی ست که در داخل قطار نشسته است و همه بارش را روی سرش گذاشته است.
مسافران دیگر او را متقاعد میکنند که بار خود را بر زمین بگذارد، و میگویند چرا خود را بی خودی رنج میدهی، قطار ، هم تو و هم بارت را حمل میکند.
بدانید بار کلی این عالم نیز بر دوش هستی ست، تمام اجرای امور عالم توسط هستی ست.
اما ما مسافران عجیبی هستیم، در طول مسافرت با قطار هستی تمام بار را بر روی سر خود گرفته و حمل میکنیم و اینگونه است که همواره زندگی مان در رنج و عذاب طی میشود.
به هستی اعتماد کنید...بارتان را زمین بگذارید.
شما بارهای زیادی روی سرتون گرفتین
پدرم اینجور میشه ی بار
مادرم اون جور میشه یه بار
تا الی آخر
با این همه بار امکان حرکت برای هیچ کس نیست
[/URL]
علاقه مندی ها (Bookmarks)