راز هفتم: ترس و تردید، سر زندگی و نشاط را از انسان می رباید. با باورهای عالی و توکل بر خداوند، هر گونه ترس و تردید را از فضای فکر خود دور کنید و در وادی یقین و عشق، محکم و استوار پیش بروید و زندگی سعادتمندی را در محضر خدا و کائنات بیافرینید.
راز هشتم: تا وقتی خود را دوست نداشته باشید و به خودتان عشق نورزید، نمی توانید به کسی عشق بورزید و از عشق دیگران نسبت به خود بهره‌ای ببرید. پس گوهر عشق را ابتدا به خود تقدیم کنید تا بتوانید مظهر عشق ورزی برای دیگران باشید.
تمرین: هر شب قبل از خواب، صبح ها بعد از بیدار شدن و ظهر ها یک ساعت بعد از
ناهار، مقابل آینه ای بایستید و به آرامی و مهربانی در چشمان خود بنگرید و 100 بار بگویید: «من خود را دوست دارم»، «من دوست داشتنی هستم»، این کار را به مدت یک ماه انجام دهید و معجزه آن را ببینید.
راز نهم: تمام ارتباطات شما با کائنات و دیگران، آینه هایی هستند که خود شما را نشان می دهند و همه مردم، آموزگاران شما به شمار می آیند. پس با خود باوری و اعتماد‌دبه نفس، زیباترین رابطه ها را برقرار کنید و از کلید طلایی ارتباطات، برای گشودن هر درِ بسته ای استفاده کنید و موفق شوید.
راز دهم: سعادت واقعی در زندگی، در نحوه واکنش شما در مقابل رخدادها و حوادث زندگی است؛ نه در بخت و اقبال. بنابراین خود را مسئول زندگی تان بدانید و تقصیر را بر گردن دیگران نیندازید تا بتوانید با واکنش های مناسب، حقیقت زیبای زندگی را به واقعیتی پذیرفتنی تبدیل کنید و به خوشبختی و سعادت برسید.
تمرین: روزی چند بار این عبارت تأکیدی را با اشتیاق و احساس به خود بگویید:
«من مسئول زندگی خودم هستم و هر اتفاقی هم که بیفتد از پسِ آن بر می‌آیم.»
راز یازدهم: حقیقت زندگی، بر مبنای عشق الهی استوار است. انسان های موفق و کامیاب، وجود خود را با عشق الهی، جذاب و منور می کنند و با تقدیم عشق به انسان های دیگر و به تمام کائنات، به خوشبختی می رسند.
راز دوازدهم: از آن جا که انسان ها در مسیر زندگی، گاهی از اجرای درست قانونمندی های زندگی غافل می شوند و با اندیشه های غلط و القائات منفی دیگران، از مسیر درست زندگی به بیراهه می روند، بنابراین ارزیابی مستمر کیفیت زندگی و اصلاح لحظه به لحظه خود، آن ها را در مسیر درست و رسیدن به حقیقت زندگی هدایت خواهد کرد. زیباترین معیار ارزیابی کیفیت زندگی، این است که در پایان هر روز، از خود بپرسید: «آیا من روزی پرحاصل داشتم و از لحظه‌های زندگی خود لذت بردم؟»
با پیروی اصولی از رازهای زندگی، به این نتیجه می‌رسیم که:
تو شاهکار خالقی تحقیر را باور نکن
بر بوم رنگ زندگی هر چیز می‌خواهی بکش
زیبا و زشتش پای توست، تقدیر را باور نکن
تصویر اگر زیبا نبود، نقاش خوبی نیستی
از نو دوباره رسم کن، تصویر را باور نکن
خالق تو را شاد آفرید
آزاد آزاد آفرید
پرواز کن تا آرزو
زنجیر را باور نکن
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)