از برادرم خيلي دلگيرم و دلم بدجوري شكسته

[Pooh]

سلام
خانم سحر بهاری، اتفاقا تاپیک های قبلی ایشون رو خونده ام و با دقت هم خونده ام.

من و شما خوب میدونیم همونطور که اشاره کردید مشکل عمیق تر ازصرفا استقلال مالی ایشون هست. مساله بر سر استقلال شخصیتی و قدرت خود بودن ایشون هست. گمان نمیکنم با پیروی از برادر این مساله رفع بشه.

مسلما منظور من این نیست که چون برادر میگه برو سر کار، گوش نکن و نرو.... بلکه منظورم این هست که ایشون بدون توقع داشتن از دیگران خودشون برای حتی شغلشون تصمیم بگیرن. لزومی نداره در انتخاب نوع شغل بله قربان گوی برادر باشند و تا کسی گفت نرو بگن روی چشم.

فکر میکنم به جای این توصیات، ایشون رو به رفتار جراتمندانه تشویق کنید بهتر باشه. تنشی که نتیجه اش ازادی و مشخص کردن مرز و حریم برای خود و انتخاب های خود باشه، بسیار مفیدتر از سازشی است که روز به روز شخصیت مستقل فرد رو در درون خودش مچاله تر کند. ایشون دختر ۱۸ ساله نیست. ۳۰ سالشه. الان شهامت نکنه و قدرت شخصی خودش رو به معنای تعیین حریم و مرز برای خودش مشخص نکنه، سه چهار سال دیگه توانی بسیار کمتر از الان برای این کار خواهد داشت..
.
.
.
ضمن اینکه نیاز هست بر ریشه یابی و درمان خشم پنهان و پیدای ایشون از خانواده و همینطور دلایل عزت نفس آسیب دیده ایشون کار بشه.‌

[سحر بهاری]

فکر میکنم به جای این توصیات، ایشون رو به رفتار جراتمندانه تشویق کنید بهتر باشه.‌

سلام عزیزم

رفتار جرأتمندانه همیشه نتیجه ی دلخواه رو در پی نداره، کما اینکه ایشون رفتار جرأتمندانه هم داشتن و اشاره کردن.
رفتار جرأتمندانه گاهی با واکنش منفی مواجه هست مخصوصا زمانی که شما با یک فردی مواجهین که به لحاظ روانی مسائلی براش مطرحه یا آسیب دیده هست. ایجا نتها رفتار جرأتمندانه بکار نمیاد بلکه سبب مشکلات بیشتری هم خواهد شد.
اگر کسی در جایی حضور داره که سرپرست اونجا فردی زورگو و پرخاشگر هست بخواد رفتار جرأتمندانه داشته باشه، ممکن هست همان رفتار باز هم سبب برانگیختگی خشم او بشه و در نهایت باعث خروج فرد از اون مجموعه بشه . مثل کارگردان یک تأتر

ما در اینجا با یک تیم هنری طرفیم که فرد میتونه جای دیگری باز فعالیت خودش رو شروع کنه، اما وقتی با یک خانواده طرف هستیم که هر کدام بنوعی آسیب دیدن و مسائلی در موردشون مطرح هست این نسخه جواب نخواهد داد و تنها سبب تنش بیشتر یا روی آوردن به اعمالی ناشایست خواهد شد.

تنشی که نتیجه اش ازادی و مشخص کردن مرز و حریم برای خود و انتخاب های خود باشه، بسیار مفیدتر از سازشی است که روز به روز شخصیت مستقل فرد رو در درون خودش مچاله تر کند.‌

ما در زندگیمون سازش میکنیم تا به آرامش بیشتری برسیم یا زمینه های رسیدن به آرامش و رشد رو فراهم کنیم.
ما در زندگی با رئیسی ، مادرشوهری ، زن برادری ، جاری ، هم گروهی ، همسایه ای و ... طرف هستیم که ممکن هست به هر طریقی باعث آزردگی ما بشن و حتی روی رشدمون تأثیر بگذارن. باید برای هر کدام از روش هایی خاص استفاده کرد... نمیشود روشی رو که در برخورد با همسایه دارم همون رو در برخورد با مادر همسرم اجرا کنم.

ما در اینجا در واقع از خود منبع آزردگی و مشکل استارتر برای رفع مشکلش بهره میبریم. در یکی از کشورهای دنیا من فیلمی رو دیدم که مثلا سم رو با سم درمان میکردن.

ما باید یاد بگیریم از چه روشی، در چه شرایطی بهره ببریم تا بتونیم با کمترین آسیب از اون برزخ عبور کنیم.

پ.ن
دوستان محترم در تاپیک نظرات متفاوت و هر کدام قابل تأمل هست، اجازه بدید تاپیک ها روال عادی خودشون رو پی بگیرن تا خدایی نکرده از مبحث اصلی خارج نشن.