با نگاهی به تک تک پست های خانم ویولت در تاپیک های ایشان میشود فهمید که شرایط جدایی رو ندارند. جدایی هم مسلتزم توجه به موارد مختلفی و بررسی فرد توسط متخصص هست که نادیده گرفتن اونها تنها یک درد دیگر، بر دردهای قبلی شخص اضافه خواهد کرد.
از آنجایی که شرایط افراد از هر نظر با هم فرق داره، علاوه ی بر اون ما باید تلاش واقعی و لازم او رو هم بسهم خودش زندگی مشترک در نظر بگیریم. اگر متوجه بشیم اون فرد به توصیه ها و نکته ها آنچنان که شایسته هست عمل نکرده و از طرفی در شرایطی نیست که جدا بشه، بهیچ عنوان نباید او رو با عباراتی مثل ترس از طلاق و ... به لبه ی پرتگاه هدایت کنیم.
فردی که آماده ی جدایی نیست، نسبت به خودش ناآگاه هست و تلاش کافی نداشته بعد از طلاق هم محکوم به گذران یک زندگی سخت خواهد بود. اینچنین نیست که تصور کنیم اون فرد به آرامش رسیده و برعکس اون فقط دچار رنج های جدیدی شده و حتی در صورت ورود به رابطه ای جدید باز هم همان نقص ها و ناآگاهی ها و ... رو با خودش به رابطه ی جدید خواهد برد و در اون رابطه هم به یک صورت دیگر رنج خواهد کشید.
لذا باید به باورها و برداشت های اشتباه شاخ و برگ ندیم وگرنه این زنگ خطری برای خود ما هم خواهد بود.
علاقه مندی ها (Bookmarks)