من متوجه منظور شما شدم. ولی نرفتم پیش روانزشک تشخیص درست بدن، من خودم با سرچ و گوگل و اینا یه سری از مشکلاتم رو پیدا کردم و بعضیا رفع شدن بعضیا نه. متاسفانه روانپزشک خیلی دوره برام بخوام برم. البته سعی می کنم یه کاریش بکنمنوشته اصلی توسط خادم رضا
- - - Updated - - -
دستتون درد نکنه حتما اون تمرینی که فرمودین رو انجام میدم خیلی جالب بودمتشکرم از شما
اینکه پدر شما نیاز به کمک متخصص و مراقبت دارن شکی نیست، اما بخاطر داشته باشین شما هم نیاز به کمک تخصصی و مراقبت دارین.
اینکه فلان راه بشما پیشنهاد میشه نمیتونه سریع معجزه کنه و همه چیز رو تغییر بده بلکه نیاز به زمان داره و از طرفی بشما کمک میکنه کمتر در معرض تنش باشین و آسیب بیشتری نبینین.
در طرف دیگر زندگیتون باقی اعضای خانوادتونم هم قرار دارن، که شامل مادر و برادر و خواهر شما هستن. در طرف دیگر مردم قرار دارن، استعدادها و توانایی هایی شما قرار دارن و ...
اگر بخواین مدام سر فلش رو به طرف پدرتون برگردونین اینجا ایراد از شماست. ما هم بسهم خودمون در ناکامی های زندگی دخالت داریم و این بدنبال مقصر گشتن درست نیست چون نباید ما رو از علل ناکامی ها جدا کنه. اصلا من به خودآگاهی رسیدم؟ میدونم کی هستم ؟ خودمو کشف کردم؟ و ...
خب چنین شرایطی در زندگی من هست. پدری که نیاز به کمک داره و خودمم که به کمک نیاز دارم و البته مستاصلم، حالا انتخابم چی هست؟
این انتخاب من هست که آینده ام رو شکل میده و در ماهها و سال های بعدم محصول انتخاب امروزم خواهم بود.
اگر ترس هام، عادت هام و ... بخوان منو هدایت کنن در نهایت همین هستم، دو سال دیگر ، پنج سال دیگر و ...
اگر میخواین بفهمین انتخاب های شما در زندگی چی هستن از روش استراتژی « پشیمانی مثبت » استفاده کنین.
این روش مبتنی بر آینده هست یعنی چی؟
یه ماشین زمان دارین و سوارش میشین و اون ماشین شما رو میبره درسال ۱۴۰۵ پیاده میکنه.
حالا شما سال ۱۴۰۵ هستین، خب بنظرت چه کاری رو باید زودتر انجام میدادی؟ کدوم موارد رو اصلاح میکردی؟ کدوم برنامه ریزی رو انجام میدادی؟
اگر فکر میکنین این سؤالات پیش میاد ، اینها همون انتخاب هایی هستن که سال ۱۳۹۴ داشتین... از فلان انتخاب سال ۹۴ خودم شادمانم ، از فلان کارم پشیمان.
زندگی من نباید طوری پیش بره که افسردگی و اضطراب و ... رو انتخاب کنم. ویلیام گلاسر میگه؛
آدمها به چهار دلیل افسردگی و اضطراب رو انتخاب میکنن:
۱. با انتخاب افسردگی یا اضطراب میتونن عصبانیت خودشون رو کنترل کنن.
۲. با افسردگی و اضطراب از بقیه کمک میگیرن.
۳. با انتخاب رنج و بدبختی بی میلی خودشان را برای انجام کارهای مؤثرتر توجیه میکنن.
۴. انتخاب افسردگی و اضطراب به آنها این امکان را میدهد روی دیگران تسلط بیابند.
وقتی میگم افسردگی حال و توانم رو گرفته در واقع در برابر اون حالت ذهنی دارم منفعلانه عمل میکنم. این انفعاله هم برام گرون تموم میشه.
من مسئول احساسات و هیجاناتم و شیوه کنش و واکنش هام هستم.
مثلا در باب همون توضیح بالا ، هفت عادت مخرب در زنجیره ی روابط من با بقیه هست که اگر اونا رو رفع کنم میتونم شرایط رو برای رفع افسردگی آماده کنم. اونا چین؟
( انتقاد _ سرزنش_ تهدید_ باج دادن_ غر زدن _ شکایت_ تنبیه )
اینها در واقع شیوه های نادرست رفع نیازهای من هستن، پس ریشه مشکلات ارتباطی در درون آدمه ، نه دنیای بیرون . ما یاد گرفتیم مسائل و مشکلات رو بیشتر بندازیم گردن دیگری تا خودمون! ما در درون احساساتمون زندگی میکنیم، عواطفمون مثل شعبده عمل میکنه، اونها رو بکار میبریم تا واقعیت رو تحریف کنیم، کلک بزنیم و شرم موقعیت های مختلف زندگیمون رو کمتر کنیم. در واقع فرار کنیم!
من مجددا توصیه میکنم از سایر اعضای خانواده کمک بگیرین و زیر نظر متخصص باشین، این سایت مشاوره خصوصی داره و دنیای بیرون هم هست. سپس میتونین با دید بهتری و آگاهانه تری به موضوع پدرتون بپردازین.
بخوام مادرم کمک می کنن بهم و سعی می کنم یه راهی پیدا کنم برم پیش متخصص
علاقه مندی ها (Bookmarks)