سلام خانم خادم الرضا
بسیاری از بزرگواران هم خوب احساس شما رو درک کردند و هم بهترین راهنمایی ها رو ارائه دادند.
به نظر بنده نگرانی شما در مورد از دست دادن فرزندتون شما رو به شدت مضطرب کرده و یک پرده تاریک جلوی دید منطقیتون قرار داده و اجازه نمیده رفتار درست داشته باشین.
اون خانم همانطور که میفرمایین قطعا مریضه که با گوشزدهای شما این رفتار رو نشون میده!!
اما اینا همش تقصیر خودتونه!
بنده میگم بر فرض حدس شما درست باشه! آخه چرا رفتین گذاشتین کف دست اون خانم؟!تا اون خانم از معصومیت شما سو استفاده کنه؟
کلی براش ساعت تفریح درست کردین ... الان لذت میبره که شما رو عذاب بده .
مادر عزیز،یکم صبور باشین. بی خیالش بشین و اصلا بهش فکر نکنین. لطفا مشاور حضوری برین که راهنماییتون کنن چه رفتاری داشته باشین که اسیب کمتری ببینین.
اولین قدم برای کمک به خودتون تغییر افکارتون هست.
این فرمول یادتون نره:
فکر_______هیجان_________رفتار
وقتی من فکر کنم که خانمی میخواد پسرم رو گمراه کنه_______میترسم __________ازش فرار میکنم
قتی من فکر کنم که خانمی میخواد پسرم رو گمراه کنه_______خشمگین میشم__________باهاش تند میشم،به دیگران تند میشم و اعتراض میکنم
اما
وقتی من فکر میکنم خانمی با پسرم ست کرده شاید اون رنگ رو دوست داره_______خوشحال میشم____________با لبخند از کنارش رد میشم
وقتی من فکر میکنم خانمی برای لج در اوردن من با پسرم ست میکنه_______متاسف میشم برای بی عقلیش______________هیچی نمیگم و از کنارش رد میشم و دعا میکنم خدا عقلش بده
می بینین نتیجه نوع تفکرمون باعث میشه بهم بریزیم یا ارامش پیدا کنیم
امیدوارم به ارامش برسین








علاقه مندی ها (Bookmarks)