(دلنوشته طولاني من)

[شازده-کوچولو]

من نمیخام توصیه کنم. فقط میخاستم بگم در درجه اول، حال خوبتون رو منط به کسب دارمد نکین صرفا. میدونم سخته، ولی شدنیه. منم بعضی وقتا میگم کاشکی یه همدمی داشتم!! ولی خب اینقدر باید روی خودم کار کنم که حال خوبم منوط به داشتن همدم نباشه.
مورد دوم، رک گویی خیلی خوبه، تمرین کنین، با تمرین کردن حل میشه. از رک گویی های کوچیک شروع کنین.
مورد اخر هم اینکه حرف دیگران بایستی اهمیتی واستون نواشته باشه، هر چی گفتن گفتن. بذارین بگن. منم خودم دارم روی این کار میکنم که حرف دیگران روم تاثیر نداشته باشه. آخه خیلی از اینایی که میگن چرا کنکور میدی، خب شادی بخاطر حسودیشونه. اینکه عزم شمارو ندارن، بخاطر همینم حسودی میکنن.

واستون ارزوی موفقیت میکنم...

خيلي ممنونم ازتون. بله راستش من نميتونم رک باشم، يني تا اونجايي که بشه سعي ميکنم کسي از دستم ناراحت نشه يا مهمون مياد خونه دلش نشکنه يا فکر نکنه بهش بد گذشته! در مورد درآمد راستش من تو زندگيم از خيلي چيزا گذشتم ولي درآمد به نظرم بيس و پايه س. يني يه حداقل درآمدي رو ميخوام داشته باشم. راستش من آدم خيلي مينيماليسيتي بودم تو زندگي، اهل رقابت نبودم، حس ميکردم همين نون و آب و يه سقف بالا سر کافيه ديگه لباس نداشتي، دکتر نداشتي، تفريح نداشتي، چيزي که دلت خواست نداشتي رو اشکالي نداره نداشته باشي ميخوام همين باعث شده من نتونم دنبال کسب درآمد باشم و به کم قانع باشم الان ميبينم چقدر اشتباه کردم و اتفاقا تو شغل و درآمد و موفقيت خودم رو ميخوام حريص کنم. البته من آدم حريصي نيستم و ميدونم هرچقدر سعي کنم هم حريص نميشم ولي به نوعي يه تلنگري بهم زده ميشه. درمورد حرف ديگرانم حق با شماست نبايد اهميت بدم ولي راستش روم تاثير ميذاره