خواهش میکنم
حالا که همسرتون پذیرفته به متخصص مراجعه ، پس تشویقش کنین، بصورتی که ترغیب بشه و بگین برای حفظ زندگیتون مراجعاتش رو طبق نظر متخصص ادامه بده و البته دلگرمی بدین همراهیش میکنین. ( یجوری نباشه اینو برسونه که فلانی تمام تقصیرات و عیب ها و ... بگردن تو هست و من هیچ مشکلی ندارم )
او خواهد فهمید ریشه عدم کنترل خشمش از کجاست و چگونه میتونه رفتارش رو کنترل کنه و چقدر نیاز به آگاهی داره، چقدر لازمه یاد بگیره، کجا مسیر رو اشتباه میره و ...
شما هم یاد میگیرین چگونه واکنش نشان بدین، در کنارش سایر مهارت ها رو که بهتون توصیه میکنن با هم بکار بگیرین.
تعهد های شفاهی و کتبی و گرفتن حقوق و ..و یا اینکه کی از کی معذرت بخواد و پیشقدم بشه و ... بنظر من فعلا کارساز نیست ( زندگی شرطی میشه، اگر تو فلان کار رو کنی من بهمان میکنم ، در واقع اصل ماجرا هنوزم بقوت خودش باقی میمونه... یعنی دو تا آدمی که نیاز به آموزش و آگاهی دارن و هیچ تغییری جز ترساندن طرف مقابل اتفاق نیفتاده. مطمئنا شما اینو از زندگی مشترک توقع ندارین و میخواین واقعا اون تغییر مورد نیاز اتفاق بیافته، اون حال خوش بوجود بیافته و ماندگار باشه )
کمی به ذهنتون استراحت بدین و سعی کنین زمان مناسبی رو در خلوت به فکر کردن اختصاص بدین.
![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)