سون عزیز
من فکر میکنم مقداری از این افکار بی هدفی و یکنواختی مربوط به مسایلی میشه که این روزها همه جهان باهاش درگیر هستیم و چون سلامتی ما رو در خطر انداخته و حس میکنیم اصلا معلوم نیست آینده ای وجود داشته باشه که بخاطرش هدف گذاری کنیم.
من با اهداف 5 ساله و 10 ساله به شدت موافقم
من خودم 6 سال پیش با چند تا از دوستانم رفته بودیم کافه یکی از بچه ها دفتری آورد و گفت اهداف 5 سالتون رو بنویسید . من تا حالا همچین کاری نکرده بودم گفت هرچی دلت میخواد تا 5 سال دیگه داشته باشی یا بهش برسی رو بنویس . جالب اینجاست که من هر چیز دست نیافتنی تو اون مقطع رو هم نوشتم . از این ماجرا 3 سال گذشت . و من به کل فراموش کردم . ی روز دوستم گفت میخوای اهدافتو بخونی و ببینی به چند تاش رسیدی؟
بعد که دفتر رو دیدم با تعجب بسیار من به 70 درصد اهداف اون روزهام رسیده بودم و این خیلی برای خودم جالب بود. و بعد از 5 سال هم 90 درصد اون اهداف تکمیل شد . بجز دو مورد
بعد از اون یاد گرفتم اول هر سالی اهدافمو بنویسم حتی اگر خیلی معمولی و ساده باشه . چون اگر نتونم چیزی پیدا کنم دچار ناامیدی و بی هدفی میشم.
من بهت توصیه میکنم بشین فکر کن و ببین دقیقا میخواستی تو این سن و سال کجای زندگی باشی و چی داشته باشه
همه رو بنویس و براش تایم 5 ساله مشخص کن .
شاید اون هدف بزرگ و اصلی رو نتونی پیدا کنی اما به نظرم با هدف ها و خواسته های کوچیک شروع کن تا یواش یواش متوجه بشی دقیقا دنبال چی هستی.![]()







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)