با سلام
بابت این اتفاقی که افتاده ،،منو در غمتون شریک بدونید .
خداوند بیامرزد .
بازگشت همه به سوی خداست .
......................................
این حسی که شما در توش هستید طبیعی هست ،،،یه مراحلی را داره از نظر روانشناختی که باید طی بشه.
این تاپیک را مطالعه بفرمایید :
روانشناسی مرگ - داغ عزیزان
......................................
نگرانی شما دوستتون را در اون دنیا ناراحت می کنه ،،،پس اگه دوست دارید دوستتون در اون دنیا اذیت نشه از ناراحتی شما ،با قدرت به مسیر زندگیتون در مسیر تعالی ادامه بدید ،،
تا دوستتون هم به شما افتخار کنه و خوشحال بشه ،،،تاپیک زیر کمک خوبی بهتون می کنه :
زندگی ، پس از زندگی
......................................
اتفاق ها به انسان سرازیز میشه ،،
ما نمی تونیم بر اساس " اگرها " زندگی کنیم ،،،
مثلا بگیم اگر زنگ نمیزدم - اگه زنگ می زدم ،اگه قرار میذاشتم ،اگه قرار نمی ذاشتم ،،،
پازل مرگ در دنیا ؛ جوری رقم می خوره که تمام اتفاق ها بر اساس پیمانه عمرمون انجام میشه بر اساس حکمت خدا .
مثل فردی که صبح میره سر کار و تصادف می کنه ،،،رئیس و کارکنان اون اداره بیاد بگه کاش نمی گفتم سر کار بیاد و ....
احتیاط هم مهمه ،،، هر فردی باید خودش رعایت کنه ؛ بعضی موقع ها خود فرد بی احتیاطی می کنه مثل گذر از خیابون -در رانندگی و....
ولی پیمانه عمر هم مسئله خودش را داره که ما انسانها از اون آگاه نیستیم .
بعضی موقع ها خود انسان هم نقشی نداره،،،مثل سیل - زلزله - مرگ های ناگهانی و....
یعنی طرف احتیاط هم می کنه ولی پیمانه اش پُر شده .
سوره مبارکه الحدید را مطالعه بفرمایید ( تفسیرش + تفکر به آیات )
بهتون آرامش میده .








علاقه مندی ها (Bookmarks)