Somebody عزیز
سعی کن به قضاوت و نظر دیگران کمتر اهمیت بدی و به جای اون از خودت نظر بپرسی. هیچکس جای تو نیست ... منصفانه و بدون سرزنش کردن ببین نظر خودت چیه ...
کمتر خودت رو با دیگران مقایسه کن ... همیشه خودت رو با نسخه قبلی خودت مقایسه کن ... البته منصفانه و بدون سرزنش!
چقدر خوبه به این نتیجه رسیدی که الان روانکاو برات در اولویته، مشخصه دختر باهوشی هستی.
مشکل روانکاو آشنا اینه که تو یه جایی مجبوری حرفات رو سانسور کنی. یا احساس نگرانی از افشای اونا داشته باشی. خودت ببین میزان آشناییت با اون شخص چقدره؟ هرچند روانشناس ها هم مثل پزشک ها محرم بیمار هستن. ولی باز این مورد به احساس تو ربط داره...
روانکاو من هم یه موقع هایی از تجربه شخصیش میگه ... البته خیلی خیلی کم... یه جورایی میخواد با من همدردی کنه ... یه بار هم از اهمالکاریم براش گفتم، خندید و گفت من خودم خدای تنبلیم :) بنابراین اگر هر از گاهی از زندگیش میگه اکیه ... ممکنه برداشت دوستت با تو متفاوت باشه، به تشخیص خودت اعتماد کن. اگر با روانشناست احساس مثبتی داری، همون رو ادامه بده .
ولی تو جلساتت اگر احساس منفی نسبت به روانکاوت داشتی، یا از حرفش ناراحت شدی یا با نظرش مخالف بودی، حتما باهاش مطرح کن... اگر تو کارش حرفه ای باشه، اصلاح میکنه و حتی شناخت بهتری از شخصیتت پیدا میکنه ...
حتما یه روانشناس خانم انتخاب کن ... اگر باهاش راحت نبودی، روانشناست رو سریع عوض کن، خیلی بهتر از اینه که از مشاوره گرفتن دلسرد بشی ...
در کنارش سعی کن هرچقدر میتونی در این زمینه کتاب بخونی و تحقیق کنی .... اینجوری بهتر میتونی مسیر درمان رو طی کنی ...
قوانین سایت رو نمیدونم که تبلیغ محسوب بشه یا نه ... وگرنه بهت یکی دونفر رو معرفی میکردم...
موفق باشی ...
علاقه مندی ها (Bookmarks)