حال و احوال یاران همدردی (12)

[طنین باران]

فریب زندگی اسلایسی را نخوریم

یک نفر عکسی از پاهای تپل نوزادی را به اشتراک گذاشته و زیرش نوشته : اگر می‌ خواهید گاز بگیرید بروید ته صف! صدها نفر برای این پاهای بامزه غش و ضعف رفته اند چند نفر نوشته اند همین فردا می روم شوهر می کنم دو سه نفر نوشته اند اصلا من به عشق همین پاها می خوام بچه دار شوم و ...

مردی روی نوک کوهی ایستاده و دستهایش را باز کرده و نوشته زندگی یعنی فتح قله ها!

زنی در اینستاگرام عکس از قرمه سبزی که پخته منتشر کرده و نوشته هرکی هرچی دلش میخواد بگه من عاشق اینم برای همسرم قورمه سبزی بپزم اونم بیاد بشینه موهامو ببافه . ده‌ ها نفر نوشته اند که خوشبختی یعنی همین! خوشبختید شما... حسودیم شد... خوش بحال جفتتون... دلم برای خودم سوخت و ...

مردی عکسی از سوییچ ماشینی که خریده را منتشر کرده و نوشته بالاخره خریدمش جماعتی لایک کرده اند که خوش به حالت مبارکه و ...
اینها همه برش‌های زندگی هستند نه تمام آن!


زندگی اسلایسی! آن بخش از زندگی که دست چین می‌کنیم و به واسطه شبکه‌ های مجازی به دیگران اجازه می دهیم آن را ببینند و بسیاری بر اساس همین اسلایس ما را قضاوت می‌کنند

بسیاری از آنها که برای آن پاهای تپل دوست داشتنی غش و ضعف می‌ روند اگر همان کودک را به آنها بدهید که ساعت ۳ نصف شب بیدار می‌شود , زار میزند , نمی‌خوابد , پوشک نیاز به تعویض دارد ,شیر میخواهد , خواب را از آدم می گیرد و ...
بعید است هنوز فقط به خاطر گاز گرفتن پاهایش کماکان بچه بخواهند. کودک فقط گاز گرفتن و بازی کردن نمی‌ خواهد , احساس مسئولیت و مراقبت و ... هم می‌ خواهد می‌ توانید؟
این تصور که زندگی مشترک فقط آن لحظه است که بوی خوش قورمه سبزی در فضای خانه می پیچد یا مرد می‌نشیند به بافتن گیسوی زن , یک فانتزی زیبا است اما وقتی عملی نمی شود بسیاری از همسران احساس ناکامی می‌کنند که پس چرا زن من قرمه‌سبزی نمیپزد ؟ یا چون همسرم موهام‌ رو نمی بافه پس دوستم نداره.

مردی که خسته از جدال در یک زندگی بی رحمانه به خانه می‌آید و هنوز ذهنش درگیر پرخاش رئیس و ضرر و زیان ناشی از معامله و ترافیک خسته کننده و بی ثباتی بازار و ... است دل و دماغی برایش نمی‌ماند که شب هنگام وقتی میرسد بنشیند به بافتن گیسو .
البته که اگر این کار را بکند عجب مرد نیکوییست اما اگر هم حال و حوصله اش را نداشته باشد دلیل بر فقدان عشق و دوست داشتن همسر نیست.

آن یک عکس که دیده اید هم نشان خوشبختی تمام وقت آن زوج نیست فقط یک برش دستچین شده از یک زندگی است .
یک اسلایس!

فتح قله ها لذت بخش است اما قبل از آنکه کسی روی نوک کوهی فاتحانه عکس یادگاری بگیرد باید رنج بالا رفتن از آن را به جان بخرد ، عرق ریختن , زمین خوردن , تحمل سرما و گرما تاول زدن پا و ... آن عکس فقط یک برش است. فقط یک اسلایس لذت‌بخش!

مردی که عکسی از سوییچ ماشینش را به اشتراک گذاشته هم دشواری خرید آن را که علنی نکرده ! غبطه خوردن به آن لحظه گرچه واکنشی طبیعی است اما شاید اگر رنج رسیدن به این موفقیت را می دانستیم هرگز غبطه نمی خوردیم. این تنها یک برش از زندگی مرد است. یک اسلایس نه تمام آن.

مردم می‌توانند هر اسلایسی از زندگیشان که دوست دارند را به نمایش بگذارند اما ما نباید آن یک اسلایس را تمام زندگی شان فرض کنیم, دست به مقایسه اش با زندگی خودمان بزنیم و احساس ناکامی کنیم.

زندگی اسلایسی می‌تواند آفت آرامش مان باشد اگر باور نکنیم که بسیاری از عکس هایی که می بینیم و حرفایی که می‌شنویم تنها برشهای گزینش شده‌اند نه تمام آن!

اما یک نکته؛

زندگی در اینترنت را رها کنید توجه را از موفقیت ها و درون خویش به دست بیاورید نه از دنیای مجازی, به اشتراک گذاری لحظات خصوصی, شادی و غم با صدها نفر از افرادی که در صفحه تان هستند جز کسب توجه کاذب دلیل دیگری ندارد, شما قهرمان المپیک نشده اید بلکه تنها کارهایی را در ویدیو گرفتن از خود نشان می‌دهید که هر انسان دیگری می کند ولی دلیلی برای جار زدنشان نمی بیند, مشکل از آنجا شروع می‌شود که در نهایت میبینید هیچ کدام از این دست و پا زدن ها روان خسته تان را راضی نمی‌کند!

خانم دکتر کوهپایه زاده