و اینجوری بود که ما هر روز دلتنگ مادر میشیم. احساسات متناقض و گاه آزاردهنده مانند بی کفایتی، اشتباه محسباتی و .... میاد و میره و بقول ام و از نباید بهشون محلی بذاریم.
یه جوری تمرکز میکنم موقع نماز خوندن که شاید خدا یه پل ارتباطی با مادرم قرار بده، شاید بتونم دو کلام باهاش حرف بزنم و سه مقدار از دلش در بیارم. ولی تقریبا میشه گفت آرزوی محالی ست و خیلی احتمالش پایینه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)