✚ زندگی خود را دوباره بیافرینید ✚

[طنین باران]

تله‌ های ترک‌ شدن در یک رابطه:

1. از روابط صمیمانه حتی با افرادی که مناسب هستند دوری می‌ کنید، چرا که از دست‌ دادن آن فرد یا نزدیکی بیش از حد و صدمه دیدن موجب ترس شما می‌ شود.

2. بیش از اندازه نگران این احتمال هستید که شریک شما می‌میرد یا از دست می‌رود و شما نمی‌دانید که چه باید بکنید؟

3. نسبت به چیزها و کارهای جزئی که شریک شما بیان می‌ کند و انجام می‌ دهد واکنش شدید نشان

می‌ دهید و آنها را نشانه‌ ای می‌ بینید مبنی بر اینکه او قصد ترک شما را دارد.

4. شما بیش از حد حسادت و احساس مالکیت می‌ کنید.

5. به شریک خود می‌ چسبید. تمام زندگی شما صرف حفظ‌ کردن او می‌ شود.

6. تحمل اینکه از شریک خود دور باشید حتی برای چند روز را ندارید.

7. هرگز کاملاً قانع نمی‌ شوید که شریک شما با شما خواهد ماند.

8. عصبانی می‌ شوید و شریک خود را به وفادار نبودن متهم می‌ کنید.

9. گاهی برای تنبیه شریکتان که شما را تنها گذاشته، او را ترک یا از او دوری می‌ کنید.

ممکن است که در رابطه‌ ای باثبات و سالم باشید و همچنان «احساس» کنید که رابطه‌ ای بی‌ ثبات دارید. اَبی نیز دچار همین مسئله شده بود. ما چندین‌ بار کِرت را ملاقات کردیم و کاملاً باور داریم که او به ازدواجش متعهد است. هیچ گواهی مبنی بر اینکه او قصد ترک اَبی را دارد وجود ندارد. برعکس او بسیار عاشق است، اما اَبی هرگز نمی‌ تواند از این مسئله مطمئن باشد. این مشکل کِرت را خسته کرده، چرا که نمی‌تواند اعتماد اَبی را جلب کند.

کِرت: هر کاری که می‌ کنم باز هم به من شک دارد. مرا دیوانه می‌ کند. به‌ ویژه نسبت به سفرهای کاری من بسیار مشکوک است. بدون هیچ دلیلی فکر می‌ کند که با زنی دیگر رابطه دارم. گاهی وقت‌ ها فکر می‌ کنم که شاید او کسی است که دلش می‌ خواهد با مردی دیگر باشد. چرا تا این اندازه درمورد این مسئله حرف می‌ زند؟

همچنین ممکن است که شما گرفتار تلۀ ترک‌ شدن دیگری نیز بشوید؛ رفتار کردن به روش‌ هایی که می‌ تواند شریک شما را از شما دور کند؛ به‌ عنوان مثال، لیندزی بحث‌ های کوچک و جزئی را به قدری بزرگ می‌ کند که تهدیدی مبنی بر پایان یک
رابطه محسوب می‌ شوند. او درست مانند اَبی که سفرهای کاری همسرش را بزرگ می‌ کند، مشاجره‌ ها و بحث‌ های لفظی را به اغراق می‌ کشاند.

لندزی و اَبی مدام چنین جملاتی را به شریک زندگی خود می‌ گویند: «تو مرا واقعاً دوست نداری،» «تو از جدا بودنمان خوشحال می‌ شوی،» «دلت برایم تنگ نمی‌ شود،» «می‌ دانم که می‌ خواهی مرا ترک کنی.» می‌ دانیم که لیندزی و اَبی چنین حرف‌ هایی را به شریک زندگی خود می‌ گویند، چرا که چنین حرف‌ هایی را به ما نیز می‌ گویند. آنها مدام منتظر می‌ مانند تا بالاخره آنها را از روند درمان خارج کنیم و از آنها دور شویم. اتهامات آنها به شریکشان مدام به این نکته اشاره می‌ کند که آنها به همسران خود «اهمیت» نمی‌ دهند و آنها همسرانشان را ترک «خواهند» کرد. لیندزی و اَبی با یک دست افرادی را که دوست دارند از خود دور می‌ کنند و با دست دیگر به شکلی نا امیدانه به آنها می‌ چسبند.

هر زمان که به هر طریقی رابطه مورد تهدید قرار می‌ گیرد، واکنش احساسی شدیدی را نشان می‌ دهید. این تهدید می‌ تواند هر چیزی باشد که رابطۀ شما با شریکتان را قطع می‌ کند؛ مثل یک جدایی موقت، اشاره به شخصی که حسادت شما را بر می‌ انگیزد، یک مشاجره یا یک تغییر در رفتار شریکتان. شریک شما تقریباً همیشه فکر می‌ کند بیش از حد واکنش نشان می‌ دهید و ممکن است سردرگمی خود را نیز ابراز کند. چنین مسئله‌ ای مانند نشان‌ دادن واکنشی مهیب در برابر اختلالی جزئی است. کِرت این مسئله را توضیح می‌ دهد:


کِرت: «به فرودگاه رسیده بودیم که ناگهان اَبی به هم ریخت. طوری گریه می‌ کرد که گویا کسی از دنیا رفته است. کاملاً گیج شده بودم. من فقط می‌ خواستم به سفری دو روزه بروم و او طوری اشک می‌ ریخت که انگار ازدواج ما به پایان رسیده ‌است.»

چنین کاری مانند واکنشی وحشتناک نسبت به شریکی است که در آن تله با شما سهیم نیست.
معمولاً در هنگام تنهایی احساس خوبی ندارید: احساس اضطراب، افسردگی و انزوا می‌ کنید. شما به احساس اتصال و نزدیکی به شریک خود نیاز دارید. به محض اینکه شریک شما از شما دور می‌ شود، احساس جدایی می‌ کنید. معمولاً این احساسِ ترک‌ شدن تا زمان بازگشتِ شخصی که شما را ترک کرده در شما باقی می‌ ماند. شاید بتوانید حواس خود را از آن پرت کنید، اما احساس جدایی همیشه همراه شما خواهد بود. این احساس همیشه در کمین است تا بتواند در زمان مناسب شما را در خود غرق کند. تقریباً تمامی افرادی که گرفتار این تله هستند، مدت زمان محدودی می‌ توانند حواس خود را پرت کنند.

هرچه در پرت کردن حواس خود بهتر عمل کنید، مدت طولانی‌ تری نیز می‌ توانید تنها بمانید. هرچه در این کار ضعیف‌ تر عمل کنید، احساس انتظار، احساس فقدان و نیاز بیشتری را برای نزدیک‌ بودن تجربه خواهید کرد.

اَبی: «مشغول رسیدگی به باغچه‌ ام بودم و داشتم سعی می‌ کردم تا رفتن کِرت را فراموش کنم که یکی از همسایه‌ ها از راه رسید. از طریق صحبت با او فهمیدم که از دیدِ افرادی دیگر، مثل شخصی هستم که کاملاً از تنهایی خود لذت می‌ برد و کاملاً خوش است، اما من لذت نمی‌ بردم. بیشتر احساس کسی را داشتم که مدام برای فرار از احساس بدی که دارد مشغول دوندگی است و زمانی که خسته می‌شود و می‌ ایستد، احساساتِ بد دوباره به سراغ او می‌ آیند.»

کناره‌ گیری یکی از راه‌ های مقابله با ترک‌ شدن است. زمانی که کناره‌ گیری می‌ کنید در واقع نیاز به نزدیک‌ شدن را نادیده می‌ گیرید. این یک دفاعیه است: «من به تو نیازی ندارم.» معمولاً کمی خشم نیز با کناره‌ گیری همراه می‌ شود و تا حدی نیز از سر مجازات است. شریک خود را به خاطر دوری از شما و برای اینکه آنچه می‌ خواستید به شما نداده، مجازات می‌ کنید. هر چند که این عمل برای مقابله با تله‌ تان به شما کمک می‌ کند، اما بهایی نیز دارد. شما احساسات خود را تسلیم می‌ کنید و در یک شرایط سرد و بی‌ احساس زندگی می‌ کنید