من منکر زندگی با ارامش در این منطقه نیستم. اما وقتی ماه رمضون میرم در عسلویه و کنگان نان بربری بخرم و نان شیرمال رو در نانوایی ها بجای نان بربری میفروشند و میرم شیرینی فروشی کردستان در شهر جم که شیرینی نارنجکی نان خامه ای بخرم که میبینم از لحاظ کیفیت به لعنت خدا نمی ارزد هرگز حاضر نیستم نه تنها دختر بلکه هیچ پسر و اقوامی رو در این شهر ها ساکن کنم.
وقتی میرم بازار سیتی سنتر کنگان سراغ محصولات شیايومی که یه لامپ هوشمند بخرم با الکسا کار کنه ولی میبینم مغازه ها ساعت ۱۱ ظهر تعطیله و زنگ میزنم به فروشنده میپرسم امروز چرا تعطیلین و آیا باز نمیکنین میگه بخاطر اینکه روز یلداس (روز قبل از شب یلدا )
وقتی دندان در در به اصطلاح شهر سیراف که کمپ شرکت گاز هستیم امون من رو میبره و متوجه میشم از صبح پنج شنبه تا پایان شب جمعه هیچ دکتر و داروخانه ای در دسترسم نیست که حتی یک قرص مسکن بخرم ... به کسانی که در اون مناطق زندگی میکنن هم به دیده تحقیر نگاه میکنم
این موارد رو به عنوان مثال عرض کردم









علاقه مندی ها (Bookmarks)