با سلام
سردرگمی آدمی تعجبی ندارد آن وقت که در امواج دریای متغیرهای غیر قابل پیش بینی شونده این دنیا سرگردان می ماند.
عقلش هم اسیر این کثرت متغیرها درمانده می شود. و از همه بدتر به صرف این عقل به مبدا و معاد خود و کیفیت آن آگاهی نمی یابد. و فهمی از هدفمندی و معنی زندگی نخواهد داشت.
روزانه سردرگریبان این زندگی و جزئیات و بی نهایت موضوعات آن گیچ می زند.
اینجاست. که بعثت پیامبری حامل وحی از طرف خالق و رب جهان انجام می شود. و چشم آدمی را به مبدا و معاد باز می کند و راه و خطوط مسیر را روشن می کند و نور معنا را برزندگی انسان می تاباند.
بدون مبعث و فهم آن، انسان حق دارد که سرگردان و پوچ بماند.
پس باید به شکرانه نعمت بعثت پرداخت و خداوند را بر این بزرگترین نعمتش که انسان را از ظلمت به نور راهنمایی می کند ستایش کرد.
خدایا شکرت که ما را بی راهنما در ظلمت دنیا رها نکردی







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)