به وقت ترس...
حمله ی پانیک یا هراس، نوعی اضطراب شدید و حاد است که بسرعت به وضعیتی غیر قابل کنترل تبدیل میشود.
حمله ی پانیک از برانگیختگی فیزیولوژیک که ناگهانی یا در پاسخ به رویارویی با یک وضعیت وحشت زا یا حتی فکر در مورد آن است، به وجود می آید.
گاهی هم حمله ی پانیک در خواب روی میدهد، که منجر به بیدار شدن ناگهانی فرد از خواب و تجربه ی هراس میشود. در برخی موارد نیز این حمله عصبی عود کرده و مکرراً رخ میدهد.
علایم هراس شامل ؛
تپش قلب_ لرز_ سرگیجه خفیف_ احساس خفگی_ کوتاهی نفس_ کرختی یا مور مور شدن_ تعریق_ تهوع _ ترس از مرگ_ گُر گرفتگی_ ترس از دیوانه شدن_ درد قفسه سینه_ احساس غیر واقعی بودن محیط یا جدا شدن از جسم
.......................
چطور به خودمان کمک کنیم؟
۱. زمانی که دچار حمله ی هراس میشویم، ما بطور غریزی در برابر آن مقاومت میکنیم، که بخاطر ماهیت ترسناک و ناراحت کننده آن قابل درک است، اما واقعیت را نباید انکار کرد. پس بجای مقاومت در برابر آن اجازه بدهید نشانگان آن را در بدنتان تشخیص دهید و اضطرابتان را ببینید و با خود آگاهی جسمانی و روانی بجای سرکوب، اضطرابتان را تجربه کنید.
۲. افکار اضطرابیتان شناسایی کنید، تصورات خود را درباره احتمال تکرار حمله و گیر افتادن در آنها به چالش بکشید و سه وضعیت ( بدترین، بهترین و محتمل ترین ) این افکار را یادداشت کنید.
۳. در زمان بروز حمله احساسات خود و شدت آن را بی اعتبار نکنید و به رسمیت بشناسید.
۴. اگر به درمانگر دسترسی ندارید، با یک دوست قابل اعتماد ، بالغ و آگاه صحبت کنید.
ادامه نکات در پست بعدی ...









علاقه مندی ها (Bookmarks)