سایه های شخصیت ما (با نگاه سعدی)

[باغبان]

در مورد پست سایه و سعدی و یونگ:
«آدمهایی که ما دوست نداریم در واقع سایه های خود ما هستن که دارن خودشون را به ما نشون میدن ».
من اینجا از خیلی ها بدم میاد! اگر دلیل منطقی باشه چی؟! حالا یونگ را زیر سوال ببرم یا سعدی را؟

با سلام و تشکر


*مطالب مهمی میشه از این شعر سعدی و سایه ها بیرون کشید .
همان طور که در مقاله بیان شد بعضی موقع ها سایه های فرد مقابل در ما هست و ما باید سعی کنیم هوشیار باشیم . مثلا ویژگی منفی ای طرف مقابل داره و ما هم به گونه ای این را داریم .



*مورد بعد اینکه بعضی موقع ها شاید اینگونه نباشه و همون طور که جناب سعدی فرمود باید اون رفتار شخص را الگو بذاریم در گوشه ای از ذهنمون تا ما اون کار را نکنیم ،،، سعدی در شعر هم بیان می کنه :
"" اون برده سایه اون خواجه هست - به جای اینکه بره بفروشتش و در ناخوداگاهی پَسَش بزنه ، میاد میذاره جلوش که ببینه این رفتارهای اون ُ - که اینجوری نشه خودش ( اون رفتارها را انجام نده ) ""
ما باید رفتار انسانها را با خود انسانها جدا کنیم و سعی کنیم از محیط و انسانها درس بگیریم .
تنفر داشتن از دیگران کمکی به ما نمی کنه - باید سعی کنیم جوری دیگه ببینیم محیط و مسائل را تا در حال و آینده کمک حال ما بشه .
بعضی موقع ها و یا شاید در برهه ای شرایط ما را مجبور می کنه در محیطی باشیم که باب میلمون نیست ( مثل محیط اداره ای - دانشگاهی - و …)
اگه ما از محیطی احساس خوبی نداریم باید سعی کنیم این موارد بالا را در نظر داشته باشیم .



موفق باشید .