یکی از قشنگی های دوران کودکی به نظرم ساده و بی آلایش بودن زندگی دوران کودکی ست .
برای خنداندن یه کودک سه چهار ساله و شاد شدنش لازم نیست اون کودک هدف های بزرگ و عجیب و غریب داشته باشه و یا به آرزوهای خاصی برسه ...
حتی با دیدن یه گربه و یا حتی یه سوسک می تونه شاد بشه ....
حتی با لباس های ساده و یا خاکی هم شاد ِ...
بزرگتر که میشه استانداردهای خوشحالی برای ما انسانها فرق می کنه.
در واقع خودمون هستیم که برای خودمان راز خوشبختی را سخت معنا می کنیم و اون را لازمه هدف خاصی می دونیم .
خودمون را درگیر مقایسه ها می کنیم و هرچی بدست می آوریم سیر نمی شویم ....چون از داشته هامون ، لذت واقعی را نمی بریم .







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)