خب من در مورد سیستم نمره دهی نمیخام چیزی بگم. ولی در مورد کمالگرایی تجربه شخصی خودم رو میگم...
خب اون قضیه یو یو را قشنگ لمس کردم و این رو اضافه ونم که باعث میشه اصلا تصمیم نگیری. خیلی حس بدیه.
راه چاره ش هم فکر میکنم در کنار روانشناسی و متخصص، پیدا کردن اون صلح درونی هست. یعنی به یه آرامش و صلح با خودت برسی اول (کاملا این قضیه فکریه و آدم میتونه با خودش گفتگودی درونی داشته باشه برای اینکار).
بعد کم کم تصمیمات کوچکی رو برداره که در اون همون کافی بودن (به قول باغبان) رو دنبالش بگرده. و بعد اینکه تصمیم گرفت با تبعات نکات منفی تصمیم مواجه بشه، بعد با خودش بگه، دیدی درد نداشت! سری بعدی تصمیم رو بزرگتر کنه.
دیگه چی بگم باغبان، این تجربه زیسته من بود، نسبتا خوب بوده برام، ولی چون در اعماق و تاروپود م هست، خیلی کار داره. بهتر شده ها، ولی بازم جای کار داره
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)