- سلام امیدوارم خوب باشی اخوی .
به نظرم این مساله از چند دیدگاه بررسی میشه .
مطلب اول اینکه ما یا در حال مشورت گرفتن از یه متخصص هستیم - یا اینکه از یه فردی که تخصص روانشناسی نداره داریم مشورت می گیریم .
در هر دو حالت به نظرم باید تکنیک های مشاوره و آفت های مشاوره رعایت بشه بخصوص افرادی که در حوزه تخصصی نیستن .
طبیعتا در انتخاب مشاور باید تحقیق بشه - ولی حواسمون باشه در مشاور انتخاب کردن کمال گرایی نکنیم .
-در حالت کلی فردی که مشاور متخصص هست ، طبیعتا این مهارت مربوط به شغلشه ( از جمله دونستن آفت های مشاوره ) و پارامترهای موفقیت شغلی خودش را می دونه .
-مطلب بعدی مربوط به خودمون هست ( یعنی فردی که می خواد مشاوره بگیره از متخصص)
متخصص ما را معاینه می کنه و با علم و آگاهی و تجربه ای که داره نسخه ای به ما میده .
شاید شربتی به ما بده تلخ باشه ولی باید برای سلامتی اون را میل کنیم – در واقع رنج تلخی شربت را قبول کنیم برای سلامتی .
بعضاً وقتی که می خوایم بریم مشاوره بگیریم ، شاید دوست داشته باشیم چیزی را بشنویم که باب میل ما باشه و اگه اون با ساختار فکری ما و توقع ما از مشکل فرق کنه ، گارد می گیریم ..
امکان داره درگیر خطاهای شناختی بشیم . مثلا مشاور یه مطلب درستی را میگه با لحن خوب ، ولی جور دیگه معنایابی و دماسنجی کردیم اون حرف را و این باعث شده فاجعه سازی کنیم .
بعضی وقت ها مشورت گرفتن های ما جوری هست که دوست داریم مُهری باشه برای کاری که دوست داریم انجام بدیم . ( دنبال حقیقت نیستیم و دنبال تایید کار خودمون ).
-به نظرم کلا در زندگی وقتی داریم مشورت میگیریم سعی کنیم اول رها باشیم !
یعنی خودمون را از من های منظم ِ شخصی خومون خالی کنیم - از باید ها و نبایدهای خودمون - بیشتر بشنویم و تحلیل کنیم و ببینیم طرف مقابل که دوربین دیگه ای داره ، داره چی میگه .
بعد تصمیم بگیریم برای اقدام - شاید حرفی گفته بشه اصلا باب میل ما نباشه ! ولی راه نجات همون باشه .
- ان شالله بقیه دوستان هم خوب ُ سلامت باشن -- منم به لطف خدا خوبم :)
Mvaz خبری از نیست - حال و احوالت را با یه عکس نشون بده .
ان شالله خوب باشی - راستی ببینم می تونی این شوت را بگیری :
در پناه حضرت حق .











پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)