رها کردن شغلم و شروع خانه داری

[ammin]

سلام مجدد


آنچه مسلمه، با ورود بچه نیاز به تغییر و تحولاتی پیدا کردید که طبیعی هست. خستگی های شما و اینکه نتونید همزمان هم بچه داری کنید و هم کار کنید کاملا قابل درک هست

اول بهترین حالت رو در نظر بگیرید؛ شما از کارتون جدا میشید و خانه داری رو انتخاب میکنید، همسرتون هم توان تامین مالی رو داره. خب در این حالت احتمالا یک فصل جدیدی از زندگی رو تجربه میکنید ، بخش هایی از وجودتون رو تجربه میکنید که قبلا کمتر باهاش مواجه شدید، خیالتون راحته که می‌تونید برای همسر و فرزندتان بیشتر وقت بذارید، فرصتی پیش میاد که با خیال راحت به اندوخته گذشته و مخصوصا ۱۱ سال گذشته فکر کنید و ازش درسهایی برای رشد بگیرید. این مدت یا تصمیم می‌گیرد دائما خانه دار باشید یا یکی دو سال این کار رو انجام می‌دید. البته این حالت خوش بینانه چالش‌های رو داره که بیشتر چالش‌های روحی شماست که چقدر می‌تونید قناعت کنید و...

اما بدترین احتمال اینه که بعد از انتخاب خانه داری خدای نکرده از پس مخارج زندگی برنیاید، کارتون رو هم که از دست میدید. و بعدا متوجه بشید بخشی از هویت شما هویت شغلیتون بوده که نمیتونید ازش دست بکشید(این مورد رو احتمالا نمیشه به شکل تئوری پیش بینی کرد و نیاز به تجربه داره)اگر بدترین احتمال پیش اومد چه راهکاری دارید؟ روی بازگشت به کار قبلی حساب میکنید، میتونید کار جدید پیدا کنید، اصلا روحیه توی خونه کار کردن داری و مثلا پروژه برداشتن رو دارید؟ قبلا بیمه براتون واریز شده و می‌تونید بیمه بیکاری بگیرید. پس اندازی دارید که توی شرایط سخت روش حساب کنید و یا اینکه مثلا با قناعت بیشتر و حذف یک مخارجی می‌تونید اون شرایط فرضی رو پشت سر بذارید. یا اصلا بدترین احتمال، فاجعه ای نخواهد بود که بخواهید به هر قیمتی این کار رو حفظ کنید.



گزینه های بینابین دیگری هم هست مثل اینکه در آینده روی کارهای سبک تر سرمایه گذاری کنید، نمیدونم تایم کار فعلیتون چطوره، اگه مثلا ار صبح تا ساعت ۴ هست یک کار سبک تر و اگه حقوقش کمتر بود می‌تونید در نظر داشته باشید. تمام این ها با این پیش فرض هست که قراره شما در امور مالی خانه با همسرت مشورت و دخالت داشته باشید و گرنه بعضی وقتها توافقات به گونه ای هست که فقط یک نفر این مسئولیت رو داره.

به هر حال آنچه ریسک تصمیم رو پایین میاره، گزینه های جایگزین شما برای هر احتمال، میزان انعطاف شما، و یک همفکری واقع گرایانه با همسرتون و برنامه ریزی خوب مالی برای آینده ست. اگه میخواید تصمیم رو تا عید به تعویق بندازید فکر خوبیه، اگر به زمان بیشتری نیاز داشتید و موافقت کردند می‌تونیدچند روز مرخصی با یا بدون حقوق رو بهش اضافه کنید

شما هوش و توانایی لازم رو برای مدیریت آینده دارید و خدا رو شکر
به نظر میرسه همسرتون هم در این زمینه همدلی لازم را دارد که خیلی مهمه.

براتون آرزوی موفقیت میکنم