گلِ نرجس

[باغبان]

آیه 16 سوره حدید :

أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلَا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ ۖ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ
آیا برای اهل ایمان وقت آن نرسیده که دل هایشان برای یاد خدا و قرآنی که نازل شده نرم و فروتن شود؟
و مانند کسانی نباشند که پیش از این کتاب آسمانی به آنان داده شده بود، آن گاه روزگار [سرگرمی در امور دنیا و مشغول بودن به آرزوهای دور و دراز] بر آنان طولانی گشت،
در نتیجه دل هایشان سخت و غیر قابل انعطاف شد، و بسیاری از آنان نافرمان بودند.


----------------------------------


با ما حرف میزنن
أَلَمْ يَأْنِ ( وقتش نشده )
ما چی میگیم :
باشه میام -الان که بچه هستم حالا بذار بزرگ بشم - مدرسه برم :)
میگن باشه .( با مهربانی )




دوباره صدا میاد :
أَلَمْ يَأْنِ ( وقتش نشده )
ما دوباره میگیم : نزدیکای کنکوره - دانشگاه قبول بشم- سربازی برم تا بعد ...
باز میگن باشه ( با مهربانی )




دوباره صدا میاد :
أَلَمْ يَأْنِ ( وقتش نشده )
ما دوباره میگیم : نه باید سر کار برم - ازدواج کنم - بچه دار بشم :)
باز میگن باشه .( با مهربانی )





دوباره صدا میاد :
أَلَمْ يَأْنِ ( وقتش نشده )
باز میگیم بذار کارم را توسعه بدم - بچه هام را عروس و داماد کنم - باشه میان حالا ...
باز میگن باشه ( با مهربانی )




همین طور میریم جلو ...
یه موقع چشمامون را باز میکنیم و میبینیم عمرمون تموم شده.
اونجا به ما میگن : حیف شد می تونستیم خیلی رفاقت کنیم ...کاش از بچگی رفاقت میکردیم .

به قول یه بنده خدایی ، مسیر دنیا مسیر پر پیچ و خمی ست ....سعی کنیم چراغ به دست و هوشیار باشیم ...
میگن امکان داره ظهور ناگهانی صورت بگیره ....شاید خیلی از علائم اتفاق نیافته ....این یعنی باید همیشه آماده بود ...
مهم اینکه در مسیر باشیم و خودمون را نگه داریم تا از قافله جا نمونیم ...
اگه کوله بار سفر دنیویمون سنگین باشه از قافله دور میشیم و جا می مونیم .
مطلب بعد که خیلی مهمه نیت ها ست ... قبل از شروع کاری سعی کنیم نیت ها را تعالی انتخاب کنیم ....
یعنی در یه مکان ، یه اداره ، یه شهر و ...آدم ها دارن یه کار مشابه را انجام میدن .... ولی نیت ها فرق میکنه .... طبیعتا سفر و مقصد هم مفهوم دیگری داره ،،،
میخوایم بریم سر کار - میخوایم مطلب جدید یاد بگیریم - میخوایم به دیگران کمک کنیم - یکی را خوشحال کنیم و... بگیم به نیت امام زمان میخوام این کار را انجام بدم - این کمک را بکنم - این خشم را کنترل کنم - این فرد را خوشحال کنم ...یه دلی را آباد کنم...
کاش بتونیم در زندگی زمین دل ها را آباد کنیم ، بتونیم خوشحال کنیم ، یه گره ای سعی کنیم حتی کوچیک باز کنیم و اگه نه همدلی کنیم و اگه نه باز، کنارش باشیم ....و حداقل اینکه میتونیم دعا و طلب خیر کنیم .
شاید فکر کنیم زمین های دنیا ( ملک - ساختمون و....) ارزش و قیمت بیشتری داره تا زمین دل ها ....
ما در مسیر زندگیمون قرار نیست که از نعمت های خوب الهی استفاده نکنیم ،،،
می تونیم شغل و درآمد سالم داشته باشیم - میتونیم به خودمون و دیگران خدمت کنیم - میتونیم ازدواج کنیم و با همسرمون بشیم دو بال یه پرنده و در مسیر بهتر حرکت کنیم ...
مهم اینکه یاد خدا را فراموش نکنیم .
در پناه حضرت دوست