من هم فکر می کنم که هر دو شما کم سن و سال هستید و بی تجربه که زیبایی باعث شده به جای توجه به عمق مسائل، درگیر ظواهر بشید. آخه فقط با دیدن حرکات و نگاه های یه طرف که نمی شه در موردش تصمیم مهمی گرفت.
اما برای رهایی از این مسائل، شاید بهتر باشه یه جوری باهاش سر صحبت رو باز کنی تا نحوه ارتباطتون از حالت نگاه کردن به صورت و چشمهای همدیگه تغییر کنه، کلامی و عادی تر بشه. این بین اگر بخواد مسئله ای رو مطرح کنه، راحت تر می تونه. نه این که همش در حال فرار از هم باشید و دچار شیفتگی ظاهری بشید.
یه کم منطقی باش. مرگ یه بار، شیون یه بار. خودت رو باهاش روبرو کن. حتی اگه می بینی رفتارهاش خیلی عجیبه، می تونی علتش رو ازش بپرسی. حتما هم لازم نیست مستقیم باشه، مثلا اگه می بینی دنبالت میاد، بگو شما هم فلان جا تشریف می برید؟! اگه اون بچه گونه رفتار می کنه، تو بزرگ منشانه بهش بیاموز که کارش اشتباست.