
نوشته اصلی توسط
digitalman

نوشته اصلی توسط
parsmehraaz
سلام
اگه خواستگاری که براتون اومده واقعا شرایطش خوبه،بهش بگید:بخاطر مشکلات شخصی که دارم اگه براتون امکان داره 2 یا 3 ماه بعد بیا و بطور جدی در مورد ازدواج صحبت کنیم...و در این مدت به دوست پسرتون بگید من فقط 2 ماه فرصت میدم تا کار پیدا کنی و رسما،تاکید میکنم رسما بیاد خاستگاری .. ودر این مدت اصلا باهاش صحبت نکنید،بذارید هر فکری در مورد صحبت نکردنتون میخواد بکنه،و خوبیه این صحبت نکردن شما در این مدت به اینه که حداقل اگه نیومد خاستگاری ،شما چند ماه صحبت نکردین و خیلی راحت تر فراموشش میکنید،از طرفی اگه واقعا شمارو بخواد دیگه باید رسما بیاد خاستگاری و اگه نیومد به کل فراموشش کنید واصلا دلتون براش نسوزه چون 4.5 سال شما دلت سوخت و برا شما کاری نکرد ،مطمئن باش اگه براش ارزش داشتی حتما میومد وحداقل باهاتون رسما نامزد میشد.....و این آدمی که میگه منو برا کار میخوای مطمئن باش ادم عاقلی نیست واز روی احساس با شما حرف میزنه و منطقی هم نیست چون شرایط شمارو درک نمیکنه چون کار که جزئ ابتدایی ترین شرایط ازدواجه.....
یه چیز رو هم چون خودم پسر هستم بهتون میگم که:اگه پسری واقعا دختری روبخاطر خودش بخواد و نه مسائل جنسی ویا کمبود محبت،هیچوقت وهیچوقت حاضر نمیشه با شخصی که قراره همسر آیندش بشه روابط جنسی داشته باشه،این نشون دهنده اینه که اون پسر عفت وپاکدامنی نداره...شما هم بنظر من اشتباه کردین با اون رابطه جنسی برقرار کردین ومزه شیرین شهوت رو زیره زبونش نشوندین ونگذاشتین با عقلش با شما باشه........
پاینده باشی و به امید زندگیه سراسر عشق و محبت و اینو همیشه یادت باشه که سکس در روابط زناشویی فقط چاشنیه روابط زناشوییه وبرای تداوم اونه ، نه اینکه همه زندگی ،و این آدم مطمئننا بعدها هم بشما به چشم یک وسیله تخیله شهوت نگاه میکنه نه یک موجود دوست داشتنی و همدم.............
ودر آخر حرف دوستمون رو در مورد قسم خوردن تایید میکنم ،بهتون بر نخوره :حضرت زهرا الگوی عفت و پاکدامنی و خیلی چیزای دیگه برا زن ها و همچنین مردها هست،بنظرم شما که عفت خودتون رو حفظ نکردین وبا پسری بطور نامشروع رابطه جنسی داشتید حق نداری آبروی حضرت زهرا رو قسم بخورید......ببخشید ناراحت شدین ولی اول خودتونو درست کنید......
پیشنهاد شما بنظر من درست نیست . بهتر نیست اول از دوستی های اینچنینی دست برداره بعد خواستگار قبول کنه ؟
یه سر به تاپیک زیر بزنید نظرمو درباره این کار کامل نوشتم :
http://www.hamdardi.net/showthread.php?tid=4655
حرف شما درست ومنطقیه ولی باید اینو در نظر گرفت که باید یا فرصت به عنوان یه فرصت آخر وجدی به شخصی که قبلا دوستش داشته بده تا بعدا جای اما و اگر نمونه که بگه اگه بهش فرصت میدادم شاید........ وباعث خیانت از این جهت بشه...
اگه تایپیکو درست وبا دقت بخونید نوشتم که :چند ماه فرصت بده که یا دوست پسرش بیاد و هم فرصتیه برای فراموش کردن اون (البته این دختر خانوم باید اولا واقعا تصمیمشو جدی بگیره و نه صحبت کنه ونه اونو تو این مدت ببینه،دوما اگه بخواد این فرصت خوبو از دست بده شاید دیگه همچین خاستگاری براش نیاد،پس باید خاستگارشو چند ماه به عقب بندازه واگه دوست پسرش نیومد واقعا ذفراموشش کنه و این بستگی به این خانوم وایمانش داره...چون به نظر من سرمنشا خیانت از ضعف ایمان شخص هست،اگه کسی واقعا از نظر اعتقادات مذهبی مقید باشه هیچ وقت شیطان نمیتونه اونو به خیانت وادار کنه...
اینو باید در نظر گرفت که شاید هیچوقت دوست پسرش نیاد اونو بگیره و این خاستگار هم که بگفته خودشون خوبه از دست بده........
پس باید منطقی به قضیه نگاه کرد و واقع نگر بود ،بنظر من منطقی ترین راه اینه و برای دوری از خیانت هر کس باید به درون خودش و ایمان خودش رجوع کنه، نه اینکه فرصتهارو بخاطر ترس از شکست از دست بدیم،البته منظورم این نیست که بی گدار به اب بزنیم وبایدهمه جوانب رو در ظر گرفت وگفتم این بستگی به درون وایمان هر شخص داره
------------------------------
اینو بیاد بسپار که:
نذار که ترس از شکست مانع از حضورت در میدان مسابقه بشه..........
علاقه مندی ها (Bookmarks)