سلام
وقتی می گوییم كه می خواهیم رشد كنیم و به فعلیت برسیم. منظور بیرون از خودمون نیست.... كه كسی مانع بشود.
شما تصور كنید امام حسین استعدادی هست كه خود را شكوفا كرد. حالا همه یزیدیان هم بیایند و همه سدها را ایجاد كنند. این استعداد شكوفاتر هم می شود.
در همه ادیان و همه بزرگان هم همین طور بوده است. موانع بیرونی همیشه بوده است...
حتی در داستان بسیاری از دانشمندان هم اینگونه بوده است. كم فلاسفه ای بودند كه جام زهر نوشیدند.
كم گالیله بود كه به زندان افتاد.
فراموش نكنید ما هدفهایمان و رشدمان را دربهشت پیگیری نمی كنیم(چون آنجا هیچ مانعی نیست.)
بلكه ما در همین دنیا و با محدودیت ها و موانع این دنیا خود را به فعلیت می رسانیم.
درخت اگر رشد می كند آفت هم هست، بی آبی هم هست و ...
مهم اینست كه قوی در راستای استعدادش تلاش كند....









ولی به شرطی که تو این جشن پروزی به هیچ کلاغ کارت دعوت ندیم!

علاقه مندی ها (Bookmarks)