من توی محیطی کار کردم که از هر ده نفر 8 نفر مرد بودن و کارم طوری بوده که باید این مردها که هرکدوم کسی هستن برای خودشون رو متقاعد کنم ....دختری نبودم که چشم باز کردم رضا و چشمم رو طرف دیگه برگردونم خواستگار من با هر کدوم از خواستگارام چندین بار بیرون رفتم یکی از این خواستگارا باهاش بزرگ شدم(پسر دایی پدرم)یکی از ان ها 2 ساله هی میره و میاد.....شاید میزان صمیمیت خیلی زیادی نداشتم ولی میدونم چه طور خواسته هام رو ازشون بخوام.....من با خودم کنار اومدم با موقعیتم کنار اومدم با نبوده رضا کنار اومدم.....من شاید سنم ایجاب کنه اول راهم ولی کدوم اول راهی تجربه کاری منو داره؟در امد کاری که داشتمو داره؟موقعیت اجتماعی منو داره؟وقتی که من برای مشکلاتم میزارم رو میزاره؟؟؟؟؟شناسنامه که زندان ادم نمیتونه باشه شاید 19 سالمه ولی کم تجربه ندارم اصلا دارم از بعد احساسی و عاطفی خارج صحبت میکنم....چرا با این موقعیت هایی که داشتم هی خودمو با سنم گول بزنم و اروم بشینم تا چی بشه......هر چیزی جای خودش رو داره من در مورد رضا الان دست نگه داشتم ولی در موارد دیگه که نه........من با ادم هایی کارکردم که شاید از رضا خیلی بالاتر بودن مرد ندیده که نبودم که بگم انتخابم خامه....اگر رضا با صدها مرددیگه توی این موقعیت جلوی من میزاشتن من باز هم رضارو انتخاب میکردم.....حالا هر ننگی روش باشه ولی ادمی بوده که ضعف هاشو ارزیابی کرده و برای جبران هر کدوم چیزی در خودش ساخته که بیارزه و اونو پاک کنه......
اصلا دیگه نمیخوام رضا رو در این تاپیک توجیه کنم...چون در مرحله انتخاب راهم هستم و فکر میکنم این برام اختلال ایجاد کنه پس لطفا محور حرف هارو تغییر ندید.......