با گرامیداشت آرای دوستان؛
جونم بگه عزیزان که:به نظر این حقیر ما با چنین کارهایی می خواهیم از رویارویی با امور مهم زندگی فرار کنیم،بی مسئولیتی خود را پوشانده،بر شک و تردیدها غلبه،ترس از ناکامی را التیام داده و تنبیلی خردورزانه خویش را جبران نماییم.
این امر در گذشته رایج تر بوده است که دلایل آن را الان حالش را ندارم،توضیح دهم.
به هر حال چنین اموری را من در زمره مسکن های موقتی دردها،تردیدها و ترس های درونی انسانها می دانم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)