بيوگرافي و مصاحبه اي كوتاه و خواندني روزنامه تايمز بـــا مستر بین

[keyvan]

مصاحبه اي كوتاه و خواندني روزنامه تايمز با مستربين :


"روان سباستين اتكينسون" معروف به "مستربين"، كمدين معروف سينمايي انگلستان و جهان، در ميان تمام كشورها از جايگاه ويژه اي برخوردار است. او در پاسخ به ۱۰ سؤال تايم در خصوص زندگي هنري اش و حواشي آن مصاحبه اي انجام داده كه در ذيل ارائه مي شود :

● آيا همچنان كه در سن ۳۰ سالگي در اولين كار كمدي خود موفق ظاهر شدي اكنون در ۵۰ سالگي بي هيچ تفاوتي همان گونه ظاهر مي شوي؟ راز ماندگاري كمدي شما با وجود اختلاف ۲۰ سال در چيست؟ آيا شخصيتهاي هنري بر اساس آنچه كه خودت هستي انتخاب مي شوند يا اينكه ابتدا نقش را انتخاب بعد تو خودت را با آن هماهنگي مي كني؟ زيرا تو بازيگري هستي كه زمان و سن و سال بردار نيستي!
حقيقتش نقشهايم بازتابي از شخصيت دروني من هستند. مستربين در واقع نهاد طبيعي احساسات و ابراز تمنيات من است. به ويژه وقتي كه به من گفته مي شود كه بايد كاملاً تا بي نهايت چهره مسخره به خود بگيري، اين حس دروني مرا بيشتر به سمت اين نقش مي كشد. اما اين مسأله بيشتر در فضاي باز به من دست مي دهد تا در دكور درون استوديو.

● چرا كارهاي تو بيشتر عاميانه و عوام پسند و در عين حال برخواسته از فرهنگ عامه طبقات جامعه است؟
زيرا از سطح تفكر واقعي يك كودك بزرگسال شروع مي شود تا مرحله بزرگترين انسانهاي خردسال ادامه مي يابد. زيرا ما انسانها بسيار دوست داريم كه در سنين بالا به دوران كودكي خود سر بزنيم و از آن لذت ببريم. درست مانند كودكي كه مانند بزرگسالان آرزوي بزرگ شدن را دارد و او نيز با ديدن كارهاي من احساس بزرگ شدن مي كند و از كارهاي من لذت مي برد. لذا مستربين در واقع و به طور ذاتي كودكي محبوس شده در كالبد يك مرد بزرگسال است. مثلاً يك پسر ۱۰ ساله از يك فرهنگ متفاوت با ديدن فيلمهاي من همان احساسي را دارد كه يك مرد ۳۰ تا ۵۰ ساله دارد.

● ما مستربين را بيشتر در نقشهاي سينمايي اش با نام تدي بي ير دوست داريم تا نمايشها و شوهاي تلويزيوني. زيرا در آنها، مستربين با محيط مأنوس و الفت گرفته همراه مي شود كه با دوستدارانش بهتر رابطه برقرار مي كند. آيا تو غير از اين فكر مي كني؟ آيا بيشتر نقشهاي ناطق را ترجيح مي دهي يا نقشهاي صامت را؟
مستربين زماني بيشترين تأثير را دارد كه هرگز از عبارات و كلمات استفاده نكند. اما من در خانه هر دو را با هم دارم. به طوري كه نقشهاي صامت بسياري را اجرا كرده ام كه اما معروفترين آنها "كلاهبردار ناشي" مي باشد.

● آيا تاكنون به نقشهاي جدي خود نزديك شده اي؟
راستش نقشها مي آيند و مي روند، اما همه اينها بستگي به يك موضوع و مسأله دارد. من زماني آن نقشها را ايفا مي كنم كه هرگز مشكل عصبي نداشته باشم و نيز زماني كه من نقشي را غير از آنچه كه خودم هستم ايفا كنم مي توانم به جدي بودن آن اميدوار باشم، تا بر اساس آن حواشي من ناپديد شوند. اينجاست كه اوج تمام آمال و آرزوهاي من شكل مي گيرند.

● در اكثر اوقات با چارلي چاپلين مقايسه مي شوي. آيا او توانسته است بر كارهايت تأثير بگذارد؟
من دوران رشد خودم را با تماشاي فيلمهاي چارلي چاپلين پشت سر گذاشتم قطعاً تأثير پذيري هايي داشته ام اما نه زياد. حتي تحت تأثير باستركيتون قرار نگرفتم. زيرا مردم مرا جانشين و پيرو راه باستركيتون مي دانند. حال آن كه هرگز فيلمهاي او را نديدم. من بيشتر خود را يك كمدي بصري مي دانم تا يك كمدي فيزيكي. حال آن كه چاپلين بدون شك يك بازيگر و اكروبات و سيرك باز معروف بود. اما من نيستم.

● شنيده ايم كه دوستدار جمع آوري كلكسيون ماشينهاي اسقاطي خارجي هستي. آيا اين كار را واقعاً دوست داري؟
من از مسابقات اتومبيلراني يا ماشينهاي دهه ۵۰ و ۶۰ بسيار لذت مي برم. بذر اين علاقه در سن ۱۲ سالگي در وجود من جوانه زد تا در آن زمان از ماشين مادرم كه مدل موريس ماينور بود يواشكي استفاده كنم. من در آن موقع شروع به چرخيدن با ماشين در اطراف مزرعه پدرم كردم. اما همچنان امروز بهترين ماشين دلخواهم، همان مك لرن اف ۱ مي باشد كه ۱۰ سال گذشته آن را داشته ام.

● با آن كه مهندسي خود را از آكسفورد گرفتي، چطور شد كه سر از سينماي كمدي درآوردي؟
بر اساس علاقه ذاتي خودم، آكسفورد در واقع راهي براي رسيدن به بازيگري بود. زيرا مي خواستم كه زندگي دانشجويي خود را تا آن جا كه امكان داشت در اين اميدواري سپري كنم كه مي توانم تواناييهاي ذاتي هنري خود را كشف و به عنوان يك شخصيت ذاتي هنري در خودم متبلور گردانم. سرانجام آن سرگرميها برايم تبديل به يك شغل و منبع درآمد شد. فكر مي كنم مهندسي كار بزرگي است و من يكبار ديگر به آن باز خواهم گشت، اما مي دانستم كه مدتها پيش در رساله پايان نامه دانشجويي ام نوشته بودم كه هرگز از آن به عنوان يك شغل و منبع درآمد استفاده نمي كنم.
---------------------
سلام هم وطن