حین پیاده روی برایت می گویم که قصد دارم کتاب بعدی ام را در باره تو ‚فقط در باره تو بنویسم و اولین جمله اش هم این است: "من اگر این زندگی را پاس می دارم ‚برای آنست که تو هستی ". می ایستی و می پرسی : "اگر من دیگر در این زندگی نباشم ‚آن وقت چه می نویسی؟".
من ....می گویم : "اگر تو نباشی ‚من باز زندگی را پاس خواهم داشت و باز هم آنرا دوست خواهم داشت"..







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)