دراكثر موارد پس از سن 3 سالگي از بين مي رود و در حدود 90% بيماران تا سن 5 الي 6 سالگي به طور كامل بهبود يافته وديگر دچار حملات نمي شوند و ساير كودكان نيز به مرور زمان بهبود مي يابند.
7- آيا ريسه رفتن نياز به درمان خاصي دارد؟
- در اكثر موارد خير. اگر دفعات ريسه رفتن بيش از يكبار در روز باشد و يا بيش از يكدقيقه طول بكشد ، اغلب با تجويز يك داوري آنتي كولينرژيك توسط پزشك بهبود يافته و يا دفعات و مدت آن كاهش مي يابد . البته رفتار والدين در برخورد با چنين حالتي نيز در بدتر يا بهتر شدن آن بي تاثير نيست . در سايرموارد نياز به هيچ نوع درمان خاصي نيست.
8- درموقع ريسه رفتن، والدين چه نكاتي را بايد رعايت كنند ؟
- برخورد مناسب والدين با چنين ناراحتي در اكثر موارد باعث بهبودي سريع حمله و حتي كاهش دفعات حمله مي شود ، لذا به والدين توصيه مي شود نكات زير را رعايت كنند :
- درموقع حمله خونسردي خود را حفظ كرده و بدون آنكه كودك متوجه اضطراب ونگراني شما شود او را دراز كرده و يك پارچه مرطوب ( سرد ) روي پيشاني او بگذاريد.
- هرگزاقدام به باز كردن دهان كودك و يا گذاشتن چيزي داخل دهان او نكنيد .
- برخي از والدين به اشتباه جهت اتمام حمله و نفس كشيدن ، شانه ها يا سر كودك را گرفته و شديدا تكان مي دهند . جدا از اين كار خود داري كنيد .
- نيازي به تنفس مصنوعي يا ماساژ قلبي نيست .
- طوري رفتار نكنيد كه كودك براي رسيدن به مقاصد واهداف خود از اين حربه وشيوه استفاده كند .
- درحالات زير كودك را بلا فاصله به اولين مركز درماني برسانيد :
الف - اگركودك بيش از يك دقيقه نفس نكشد .
ب - اگر اختلال هوشياري پس از حمله بيش از يك دقيقه طول بكشد.
برگرفته شده از : پارسی طب








پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)