سلام ، من اين پست رو خيلي وقت پيش ميخواستم بفرستم ولي پشيمون شدم ولي حالا كه ميبينم ميگين هيچ كس توجه نميكنه واستون ميفرستم :
اول اون پيشنهاد : """" چرا خونواده ها تو دوران دانشجويي به جاي اينکه با ازدواج بچشون مخالفت کنن نميزارن ازدواج کنن؟ و مثل بقيه اونايي که ازدواج نکردن, هزينه هاشونو تا موقعي که مستقل شن پرداخت کنن؟"""
در نظر اول پيشنهاد خوبيه ، مخصوصا واسه كساني كه عاشقن و ... ولي در پشت اين حرف خيلي نكات مهم قرار داره ، ببين اين نظر شخصيه منه كه توي اين دوران ، نامزدي خوبه ، چون باعث شناخت ميشه ، ولي ازدواج نه !!! كسي كه ميخواد يك زندگي رو بگردونه ، بايد تقريبا مستقل باشه ، يعني شما ميگي پسره و دختره ، درس بخونن و بگيرن بخوابن و مادر پدرهاشون تا زماني كه درسشون تموم بشه و يه كار درست و حسابي پيدا كردن ساپورتشون كنن !
در نظر من اين كاملا غلطه ، حالا چرا بايد به طرف همچين پيشنهادي بدم ؟؟؟ من خودم به عينه ديدم ، الان مردي رو ميشناسم كه از اون اول مادرش كمكش كرد ، الان اين مرد يه زن و يك بچه ي 7 ساله داره ، كار نميكنه واسه اينكه مادره خرجشون رو ميده !! فكر ميكني اگه اين مادر از اون اول خرج پسرشو نميداد ، الان اين مرد ميتونست الاف و بيكار باشه توي خونه ؟؟؟؟
( ممكنه كه شما بگين همه اينجوري نيستن ولي بايد عرض كنم كه انسان كلا راحت طلبه ، وقتي ببينه اينقدر راحته ، مثلا تا زماني كه بتونه به خانواده اش ميگه شما فرض كنين كه من ازدواج نكردم و حالا خرج زمان مجرديم رو الان هم بهم بديم و ... مگر اينكه طرف شخصيت مستقل داشته باشه و اصلا اهل ببخشيد آويزون شدن نباشه كه همچين كاري رو نكنه !!!كه مادر و پدرش بيشتر ميشناسنش تا ما !! پس احتمالا اينجا ديگه پيداش نميشه كه ما بخوايم حرفي بزنيم )
اصلا اينجوري ازدواج چه جوري تعبير ميشه ؟ خوب دختر و پسر يه خونه دارن كه برن توش بخوابن و بخورن و بعدش هم بيان دانشگاه و خرجي شون هم ميرسه !! اين ميشه زندگي ؟؟؟ واقعا معني زندگي در نظر شما اينه ؟؟؟ اين كه به عشقت برسي و همه چيز واسه خوشي محيا باشه و خرجيتم برسه و تمام
چه لزومي داره كه اينقدر زود ازدواج كنن ، ميتونن صبر كنن تا مستقل شن و بعد !! بازم ميگم منظور من از ازدواج سر خونه و زندگي رفتنه ولي به نظرم نامزدي خوبه !! مشكلي نداره توي اين دوران ، چون فقط براي شناخته ولي ازدواج ......

راستي اينقدر كم لطفي نكنين ، هميشه هم جوابها مثل هم نيست ، شما نمونه هاي ديگه رو هم ببينين

و دوم اينكه چرا فكر ميكني كه هيچ كس از اينجا دست پر نرفته؟؟ مثل تموم اونهايي كه الان خوشبختن و اينجا پيداشون نميشه ، يك سري از اونهايي هم كه از اينجا نتيجه گرفتن ، ميرن و ديگه پيداشون نميشه !!

راستي اون پيرمرد يا پيرزن شايد تجربه نكرده باشن اين چيزهايي رو كه ميگن ، مثلا شايد دوستي پسر و دختر رو تجربه نكرده باشن ولي ماهايي كه تجربه كرديم چي ؟؟ ساكت بمونيم تا ديگران اشتباهات مارو تكرار كنن ؟؟؟؟

ميگين پيشنهاد هايي كه توي حرف راحتن و توي عمل مشكل ، خوب من هم واسم جدايي و فراموشي خيلي مشكل بود ، فكر ميكردم محاله !! ولي محال نبود ، سخت بود ، خيلي سخت ولي تونستم !!!
ببين اينها همه ش بهونه است ، اگه قرار بود همه ي مشكلات انسان به سادگي خوردن يك ليوان آب حل بشه ، پس اينهمه مشاور و روانشناس و ... واسه چين ؟؟؟ پس اينهمه آدمي كه مشكل دارن و درمونده ان و ميان اينجا چين ؟؟؟
خودتون ميتونين يه راه حل عملي پيشنهاد بدين واسه اين آقا پسر 17 ساله كه نه سيخ بسوزه نه كباب ؟ بعضي راه ها خوبن ولي فقط واسه اون پسر ، پس اون دختره چي ؟؟ واسه اون پسر خوبه كه بگيم ، برو يه نامه بنويس يا جلوشو بگير و بهش بگو دوستت دارم و يه رابطه رو شروع كن ؟؟ خوب اين كار رو ميكنه ، خيلي هم خوشحاله ، تشكر هم ميكنه ولي آخرش چي ؟ هيچي اگه خيلي دختر رو بخواد بهش قول ازدواج هم ميده ، به احتمال 70% كارشون به روابط جنسي هم ميكشه ( البته ممكنه هم نكشه ولي به هرحال چيزيه كه نميشه منكرش شد )، وقتي 3-4 سال گذشت پسر پخته شد ، وقتي معيارهاشو سنجيد ... احتمالا دختره دلش رو ميزنه و حالا گير ميكنه سر دوراهي ، كه چرا به طرف قول ازدواج داده !!! اگه خيلي مرد باشه با دختر ازدواج ميكنه ولي از روي اجبار ، اگرم نامرد باشه كه ميزنه زير همه چي!! حالا اصلا شما بگو 90% پسرها اينجوري نيستن ولي پس اون 10% بقيه چي ؟ يعني 10% از دخترها ضربه ميخورن ، يعني 10% به افسرده هاي اين مملكت اضافه ميشه ... يعني ظلم يعني ... اگه اون پسر اون كار رو نكنه مطمئنا چيزيش نميشه ! فوقش عشقش رو نگه ميداره واسه چند سال ديگه يا اصلا از يادش ميره ، به هر حال ضربه ي خاصي نميخوره ولي اگه اشتباه راهنمايي بشه .....
يه عده ي خيلي خيلي محدود هم هستن كه كلا از همون سن عاقلن و نه كارشون به جاهاي بد ميكشه و نه از انتخابشون پشيمون ميشن و در آخر هم به خوبي و خوشي تموم ميشه ... ولي مشكلات و نگراني ها به هر حال سر جاي خودش هست
شما چرا يه تحقيق نميكني ببيني چند درصد اين دوستي ها به ازدواج ختم شده ؟؟؟ و چند درصد اين ازدواجها به طلاق و نارضايتي منجر شده ؟؟؟؟
من آدم چشم و گوش بسته اي نيستم ، نميگم دختر بشينه توي خونه تا يه پسري پيداش بشه و سر 2 ساعت حرف زدن برن سراغ عقد و عروسي و ... ، نه !! من خودم زياد با ازدواج سنتي موافق نيستم
ولي دوستي براي ازدواج شرايط ميخواد ، نه همينجوري !!! پسر و دختر بايد عاقل و بالغ باشن ، بايد بتونن احساسشون رو كنترل كنن ، بايد پسر شرايطش براي ازدواج جور باشه و رابطه هدفش شناخت باشه و كاملا سالم باشه ، و در صورت امكان خانواده ها هم مطلع باشن
من خودم كسي ام كه به خاطر احساسم ضربه خوردم ، ضربه ي شديد روحي رواني !! پس قبول كن نميتونم كسي رو به احساسي بودن تشويق كنم !!
من دورو برم كم نبودن پسرها و دختر هايي كه مثل اون پسر 17 ساله با هم دوست شدن و آخرش هيچي به هيچي !! حالا اون آقا پسر 17 ساله اگه عشق داره ، عشقش قشنگه و ... درست ولي دليلي داره به خاطر اين عشقي كه معمولا دوومي نداره زندگي خودشو يكي ديگه رو به باد بده ؟؟ به خاطر عشق ؟؟؟

اگه يك پسر 22 به بالا بياد اينجا حرفي بزنه ما باز هم ميگيم بي خيال شو ؟ ميگيم وضعيت كار و تحصيلت چه جوريه و نهايتش ميگيم از طريق خانواده اقدام كن و ... ولي آخه ما اين حرف رو چه جوري به يه پسر 17 ساله بزنيم ؟؟؟؟
يا دختري كه عاشق يه پسر شده !! بگيم برو جلوش بگو دوستت دارم ؟؟ خوب توي فرهنگ ايران اين پسنديده نيست و به تبعش كلي مشكل هم پيش مياد ...

نظر من اينه كه شايد بعضي راه حل ها سخت باشن ولي محال نيستن و اتفاقا بعضي راه حل ها كه خوب به نظر ميان ، شايد موقتي جواب بدن و طرف راضي شه ولي نتيجه اش رو در دراز مدت ميبينه كه غلطه ...
ببخشيد پرچونگي كردم ولي چون خودم اين احساسات مثل شما رو داشتم و اعتقادم بر اين بود كه آدم خودشم عقلش به راهنمايي هايي كه دوستان ميگن قد ميده ولي نميتونه عمل كنه
به هر حال راه حل هيچ مشكلي آسون نيست ، اگه همه ي مشكلات يه راه حل آسون و هلو داشتن ،‌ديگه نه كسي ضربه ميخورد نه كسي افسرده ميشد و نه ....
گاهي اوقات اصلا مشكل همون وجود صورت مسئله است ، يعني بنيادي و پايه اي هستش ، درختي كه ريشه هاش پوسيده است هر چقدر هم كه به شاخ و برگش برسي باز هم فايده نداره
موفق باشين