اگه من یک زن بودم..........

[sorena_arman]

خانوم no1 تجربه ثابت کرده برای هم آقایون و هم خانومها از افراط و تفریط در عشق ورزی خودداری باید کرد!
به هر حال اما زنان منبع عاطفه زندگی هستند و بار عاطفی زندگی بیشتر باید به دوش ایشان باشد"به بیشتر توجه کنید".یک زندگی به هر حال با کوتاهی عاطفی یک مرد ممکن است اندک زمانی دوام داشته باشد ولی با کوتاهی عاطفی یک زن بسیار زود به بن بست می رسد. این طرز تفکر شما خانوم نامبر وان ، بزرگترین ضربه ها را به جامعه فعلی ایران وارد نموده است. مردی که از زن خویش بی تفاوتی را می بیند تمام دلگرمی خود را به محیط خانه از دست می دهد و بعد فریاد ها و فقانها از خیانت مردان به هوا برمی خیزد
من اگر یک زن بودم حتما از لحاظ عاطفی همسرم را تامین می کردم. مردی که به ذات مرد بودن خود درونگراتر هست تنها مامن برای خالی شدن و دلگرمیش همسرش است. آیا امین تر از یک زن با عاطفه می تواند پیدا کند؟ تامین از لحاظ عاطفی به این معنا نیست که غلام کت بسته او باشم!! محبت ورزیدن، مراقب حفظ غرور مرد بودن و...!همین.
هیچ چیزی به اندازه تماشای با ذوق و شوق مسابقه مورد علاقه مرد توسط زن و همراه با او، مرد را شاد نمی کند و به همسرش دلگرم نمی کند.
البته اگر علاقه ای درکار باشد و تمام علاقه ای که زن از آن دم می زند لاف نباشد!
یک مرد که می تواند خود را از لحاظ امنیت، درآمد مالی و... تامین کند اگر عاطفه زن را در خانه نبیند به چه امیدی به سمت خانه گام بردارد؟

مادران ومادربزرگتان بپرسید به شما می گویند که مرد را با زبان خویش و با عاطفه خویش مهر و موم خانه می توان کرد و از یک موجود با ظاهری خشن می توان موجودی با عاطفه( هم در درون و هم در بیرون ) ساخت. به شما توصیه می کنم اگر ازدواج نکرده اید در تفکرات خود تجدید نظر کنید. یا لااقل این تفکر خود را با یک مشاور در میان بگذارید.