سلام
ببینید دوست عزیز
شوهر شما کاملا مشخص هست که در دوران مجردی کمبودهایی داشتن والان دارن جبران می کنن.یکی از اشتباهات شما کمک پدرتون بوده. پدر شما یا نباید این کار میکرد و یا اگر می کرد به ایشان قرض می دادن. این روزها آقایون دنبال یک زنی هستند که یا بابای پول داری داشته باشه و یا خود دختر شغل پردرآمدی داشته باشه.باید از همون اول گربه رو دم در حجله می کشتی که نه پولی از بابا در کار و نه اینکه می تونی تو حقوق من حساب کنی.که این کار نکردی .بشین باهاش صحبت کن. بگو من هم از این زندگی سهم دارم به شرطی پول می دم که نصف خانه به نامم بشه در غیر این صورت پولی در کار نیست.مشکل ما زنها اینه که بیش از حد فداکاریم. اینجوری نباش تو هم از این زندگی سهم داری. و یا اگر دیدی اهمیت نمی ده حقوقت رو خرج خودت کن. تامین زندگی بر عهده شما نیست. باید آقا شوهر زحمتش رو بکشن.