با درود؛
حضرات اعضای غیرتی و با افکار سنتی یا ویژه،اینجا جایی نیست که ما و از جمله خودم بخواهیم بدون در نظر گرفتن شرایط یک خانواده و بویژه فرزندان آنها حکمی خودخواسته بنابر باورهایمان بدهیم.خدا می داند که ممکن است بسیاری از مسایل دیگر در این امر دخالت داشته باشند.
با ژست دینی و مذهبی گرفتن نباید فاتحه زندگی دیگران را بخوانیم.به هر حال در هر خیانت که اختلافی هر دو نفر دخیل هستند و نه تنها یک سوی ماجرا.دوستان بیایید با بهره از همان باورهای دینی چشممان و بیشتر عقلمان را باز کنیم و زبانمان را کمتر بکار اندازیم و لعنت بر این زبان که چه آتش افروزیها تواند کرد.
باید این را پذیرفت که بالفرض و بالفرض محال که یک طرف ازدواج به زورازدواج کرده باشد یا کسی بخواهد او را فریب دهد،آنگاه درست است که انگشت اتهام را فقط به سوی همسر خود بگیریم.اندکی صبر بایدو عقل.
دوست گرامی آرامش خودتان را حفظ نموده و به حرفهای برخاسته از احساسات مردانه غلط و آتش افروزانه گوش نکنید،شما مسئولیت فرزندتان را دارید،در راه برطرف کردن و یافتن یک راه حل بکوشید و صحبت با همسرتان و مشاوره را فراموش نکنید.بدرود./