خلاصه اي از زندگي من

[بابای مهربان]

پردرد خانوم شما یادتون باشه که تا زمانی که ازدواج نکرده بودی خانواده عزیزتون زحمت نازکشیدن و فراهم کردن لحظات شاد را به چه سختی به دوش میکشیدن.تفریح میبردن براتون وسایل میخریدن درساتونو چک میکردن ووو....
حالا دیگه بزرگ شدین ازدواج کردین ومستقل شدین دیگه هیچ انتظاری از اونا نداشته باشین .من فکر میکنم اگه اونها رو پای خودشون هستن یه مدتی ازشون دور باش اشکالی نداره به زندگی خودتون بپردازید.اگر هم بیمحلی میشه بهشون تا یه مدت بی خیال شید سعی کنید زندگیتونو از دوباره بسازید.پدر و مادر جز سربلندی بچهشون به چیز دیگری فکر نمیکنن.بعد از نجات زندگیتون به اونا بپردازید.
الحمدولله دوتا تون هم شاغلید پول به اندازه کافی دارید برید مسافرت تنهایی.
شما که میگی در تنهاییها با هم خوبید.هتلهای مناسب در مکانهای تفریحی رزرو کنید برید بگردید ول کن خانوادتو که بتونی حساسیت اونو از خانوادش کم کنی .
زندگی تونو دوتایی باید بهبود بدین .حالا که شما اینقدر عاقل هستی که زود تر به فکر افتادی و دلت میسوزه .تلاشتو بکن اگه یکم له میشی ولی به خاطر کسی که دوستش داشتی و داری و می خواهی داشته باشی اینکار رو بکن.